I CZ 119/12

PostanowienieIzba Cywilna2012-09-06

Skład orzekający: Anna Kozłowska, Barbara Myszka, Krzysztof Strzelczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna dotycząca roszczeń o charakterze majątkowym, których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50 000 zł, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że żądanie ustalenia istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego, które służy realizacji interesów majątkowych powoda, podlega ocenie pod kątem wartości przedmiotu zaskarżenia. W przypadku, gdy wartość ta jest niższa niż 50 000 zł, skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Sąd podkreślił, że podstawą rozróżnienia praw majątkowych i niemajątkowych jest typowy interes, jaki te prawa realizują, przy czym prawa majątkowe są uwarunkowane obiektywnym interesem ekonomicznym.
Stan faktyczny
Powód domagał się ustalenia istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego, w tym uznania za niewiążące określonych postanowień umowy kredytu i regulaminu. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powoda, uznając ją za niedopuszczalną z uwagi na niską wartość przedmiotu zaskarżenia (poniżej 50 000 zł). Powód w zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych, twierdząc, że skarga dotyczy roszczeń niemajątkowych. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie, analizując charakter dochodzonych przez powoda roszczeń.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając ją za niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 119/12 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa H. N. przeciwko E. S.A. Spółce Akcyjnej Oddział w Polsce z siedzibą w Warszawie o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 26 stycznia 2012 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 9 września 2011 r. oddalającego apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 30 marca 2011 r., którym powództwo zostało częściowo oddalone. Sąd Okręgowy stwierdził, że powód dochodził ustalenia istnienia i nieistnienia stosunku prawnego oraz że ustalenie to było uwarunkowane interesem majątkowym, w związku z czym o dopuszczalności skargi kasacyjnej przesądza wartość przedmiotu zaskarżenia. Ponieważ wartość ta jest niższa od kwoty 50 000 zł, w sprawie nie przysługuje skarga kasacyjna. Dlatego też wniesiona skarga, jako niedopuszczalna, ulega odrzuceniu (art. 3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.). W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 398 6 § 2 k.p.c. przez nieuwzględnienie, że wniesiona skarga kasacyjna dotyczy jedynie roszczeń niemajątkowych, których dochodził obok roszczeń o charakterze majątkowym. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W apelacji od wyroku Sądu pierwszej instancji powód wniósł o jego zmianę w części oddalającej powództwo przez uznanie za niewiążące powoda: 1) § 8 ust. 3 i 4 regulaminu Kredytu na Miarę oraz wszystkich zmian regulaminu dokonanych na podstawie § 8 ust. 3 po zawarciu z pozwanym umowy kredytu z dnia 4 marca 2008 r., 2) § 3 ust. 5 lit. a regulaminu w zakresie, w jakim upoważnia pozwanego do jednostronnej zmiany wysokości opłat jedynie na korzyść banku z pominięciem obowiązku odpowiedniej zmiany wysokości opłat na korzyść klienta w przypadku korzystnej dla niego zmiany wysokości stóp procentowych na krajowym rynku pieniężnym, 3) § 12 ust. 4 umowy Kredytu na Miarę oraz § 3 ust. 5 i 7 regulaminu oraz 4) § 13 ust. 2 umowy Kredytu na Miarę i zasądzenie od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. Analiza wskazanych postanowień zawartej przez strony umowy kredytu oraz regulaminu Kredytu na Miarę prowadzi do wniosku, że dochodzone 3 w postępowaniu apelacyjnym żądanie ustalenia służyło realizacji interesów majątkowych powoda. W § 12 ust. 4 zawartej przez strony umowy kredytu bank zastrzegł sobie prawo do zmiany wysokości opłat, prowizji oraz stopy procentowej w sytuacjach określonych w regulaminie. W § 13 ust. 2 umowy uregulowane zostały kwestie związane z przystąpieniem do umowy ubezpieczenia dla kredytobiorców. Powołany w apelacji § 3 ust. 5 lit. a regulaminu uprawnił bank do zmiany wysokości opłat, prowizji lub stopy procentowej w przypadku zmiany wysokości stóp procentowych krajowego rynku pieniężnego. W § 8 ust. 2 bank zastrzegł sobie prawo do zmiany regulaminu, a w § 8 ust. 4 postanowił, że zmieniony regulamin zaczyna obowiązywać po upływie 14 dni od doręczenia klientowi tekstu zmian, chyba że klient w tym terminie złoży pisemne wypowiedzenie umowy. Podstawą wyróżnienia kategorii praw majątkowych i niemajątkowych jest typowy interes, jaki prawa te realizują. Prawa majątkowe są przy tym uwarunkowane obiektywnym interesem ekonomicznym uprawnionego. Nie ulega wątpliwości, że żądanie rozpoznawane w postępowaniu apelacyjnym służyło realizacji interesu majątkowego żalącego. Trafnie zatem Sąd Okręgowy przyjął, że o dopuszczalności skargi kasacyjnej przesądza wartość przedmiotu zaskarżenia. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. Nr 233, poz. 1381). jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3986 § 2art. 3982 § 1 KPCart. 398art. 39814art. 3941 § 3 KPCart. 9 ust. 6§ 2§ 1§ 8 ust. 3§ 3 ust. 5§ 12 ust. 4§ 13 ust. 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy