I CZ 122/13

Sygn. akt I CZ 122/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w W. przeciwko Z.S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lutego 2014 r., zażalenia pozwanego na wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt V Ca (…), oddala zażalenie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego do rozpoznania w orzeczeniu kończącym postępowanie. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 3 października 2013 r. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 13 listopada 2012 r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku wskazał, że Sąd pierwszej instancji uwzględnił częściowo powództwo jedynie w stosunku do pozwanego Z.S., mimo że strona powodowa zmieniła żądanie pozwu i domagała się zasądzenia 2 dochodzonej należności solidarnie od pozwanych Z.S. i Z M. Uznał, że uwagi na sposób redakcji wyroku orzeczenie to nie poddaje się kontroli instancyjnej, a w zakresie żądania skierowanego przeciwko pozwanej nie została rozpoznana istota sprawy. W zażaleniu na orzeczenie kasatoryjne Sądu Okręgowego pozwany zarzucił naruszenie art. 386 § 2 oraz art. 386 § 4 k.p.c. i wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Okręgowy stwierdził zasadnie, że strona powodowa w piśmie z dnia 17 sierpnia 2012 r. sprecyzowała roszczenia dochodzone w połączonych do rozpoznania sprawach w ten sposób, że domagała się zasądzenia kwot 24 706,82 zł oraz 58 435,49 zł z należnościami ubocznymi solidarnie od pozwanych Z.S. i Z.M. Treść wyroku Sądu Rejonowego z dnia 13 listopada 2012 r. oraz jego uzasadnienie wskazuje jednoznacznie, że nie rozpoznał on żądania dotyczącego zasądzenia kwoty 58 435,49 zł w kontekście solidarnej odpowiedzialności pozwanych w tym zakresie. Stanowi to uchybienie nakazujące stwierdzenie, że z tego względu nie została rozpozna istota sprawy. W świetle art. 386 § 4 k.p.c. uprawniało to Sąd drugiej instancji do wydania wyroku kasatoryjnego. Z tego względu zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw, podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. jw r.g.