I CZ 123/15

PostanowienieIzba Cywilna2016-04-15

Skład orzekający: Dariusz Zawistowski, Monika Koba, Kazimierz Zawada

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona, której odmówiono częściowego zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej, może skutecznie kwestionować tę decyzję w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia pozostałej części opłaty?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że choć na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, to postanowienie to może zostać skontrolowane pośrednio w ramach zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, pod warunkiem złożenia odpowiedniego wniosku na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 398^21 k.p.c. W przypadku, gdy strona nie wykazała obiektywnej niemożności poniesienia części opłaty, nieuiszczenie jej stanowi podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni jako nieopłaconą, mimo częściowego zwolnienia od opłat. Wnioskodawczyni wniosła zażalenie, kwestionując odmowę pełnego zwolnienia od kosztów. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie, uznając, że skarżąca była w stanie ponieść pozostałą część opłaty.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawczyni na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 123/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Monika Koba SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku A. R. przy uczestnictwie Miasta W. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 kwietnia 2016 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 lipca 2015 r., sygn. akt V Ca […], oddala zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez A. R. jako nieopłaconą w terminie. Wskazał, że skarżąca została zwolniona od opłaty od skargi kasacyjnej powyżej kwoty 500 zł, a postanowienie w tym przedmiocie zostało doręczone jej pełnomocnikowi dnia 2 czerwca 2015 r. Skarga kasacyjna nie została jednak opłacona, co uzasadniało jej odrzucenie (art. 112 ust. 3 u.k.s.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c.). 2 W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił naruszenie art. 3986 § k.p.c. w zw. z art. 100 ust. 3 u.k.s.c. i wniósł o rozpoznanie w trybie art. 380 k.p.c. postanowienia oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i uchylenie zaskarżonego postanowienia z przekazaniem sprawy Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na postanowienia sądów drugiej instancji w przedmiocie zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.), jednakże takie postanowienie może zostać skontrolowane pośrednio, w ramach zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. W zażaleniu należy złożyć wówczas odpowiedni wniosek na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. W niniejszej sprawie skarżąca uczyniła zadość temu wymaganiu. Zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest instytucją wyjątkową i stanowi pomoc państwa dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Niemożność poniesienia kosztów w całości lub w części musi mieć charakter obiektywny. W orzecznictwie sądowym podkreśla się również, że strona przygotowująca się do procesu sądowego powinna być świadoma związanych z tym przedsięwzięciem wydatków, stąd powinna się do tego przygotować przez poczynienie oszczędności i ograniczenie innych wydatków, które nie są niezbędne. Uwzględniając, że średnie miesięczne dochody skarżącej przekraczają 2000 zł miesięcznie netto należy przyjąć, że skarżąca była w stanie ponieść na obecnym etapie postępowania część opłaty od skargi kasacyjnej w kwocie 500 zł. W tej sytuacji usprawiedliwiona była ocena Sądu Okręgowego, że skarżąca nie wykazała istnienia podstaw do zwolnienia jej od tej opłaty w całości. Nieuiszczenie przez skarżącą w terminie opłaty od skargi kasacyjnej w kwocie 500 zł stanowiło podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej było zatem pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 i 3941 § 3 k.p.c. 3 db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 112 ust. 3art. 3986 § 2 KPCart. 3986art. 100 ust. 3art. 380 KPCart. 3941 KPCart. 39821 KPCart. 39814§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy