I CZ 144/05

PostanowienieIzba Cywilna2006-02-03

Skład orzekający: Gerard Bieniek, Teresa Bielska-Sobkowicz, Jan Górowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające kasację, które jednocześnie odrzuca wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej kasacji, podlega rozpoznaniu w całości przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające kasację przysługuje do Sądu Najwyższego tylko w zakresie dotyczącym odrzucenia kasacji. Zażalenie w części dotyczącej odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji podlega odrzuceniu, gdyż nie mieści się w katalogu postanowień, na które przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego zgodnie z art. 393¹⁸ § 1 k.p.c. (obecnie art. 394¹ § 1 k.p.c.). Niemniej jednak, Sąd Najwyższy może badać zasadność odmowy przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, jeśli stanowi to przesłankę postanowienia o odrzuceniu kasacji.
Stan faktyczny
Powódka wniosła kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego. Kasacja została wniesiona po terminie, a wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia został złożony po terminie określonym w art. 169 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny odrzucił wniosek o przywrócenie terminu i odrzucił kasację. Powódka złożyła zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie w części dotyczącej odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu, a w pozostałej części oddalił zażalenie jako niezasadne.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie w części dotyczącej zaskarżonego postanowienia w pkt 1, a w pozostałej części oddalił zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 144/05 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Gerard Bieniek (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa R.K. przeciwko Miastu W., Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Komendanta Głównego Policji oraz K.K. o stwierdzenie nieważności czynności prawnej lub zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 lutego 2006 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 sierpnia 2005 r., sygn. akt [...], 1/ odrzuca zażalenie w części dotyczącej zaskarżonego postanowienia w pkt 1; 2/ w pozostałej części oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2005 r. Sąd Apelacyjny odrzucił wniosek powódki o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 listopada 2004 r. oraz odrzucił kasację. Z dokonanych ustaleń wynika, że odpis wyroku doręczono pełnomocnikowi powódki w dniu 15 marca 2005 r., zaś kasacja wniesiona została w dniu 22 kwietnia 2005 r. Sąd podniósł w uzasadnieniu, że pełnomocnik powódki we wniosku o przywrócenie terminu powoływała się na swą nieobecność w pracy z powodu choroby w okresie od 4 do 20 kwietnia 2005 r. i dalej od 23 kwietnia 2005r., co oznacza, iż przyczyna uniemożliwiająca dochowanie terminu złożenia kasacji ustała najpóźniej w dniu 20 kwietnia 2005 r., tym bardziej, że w dniu 22 kwietnia pełnomocnik powódki złożyła kasację, zaś 9 maja 2005 r. odebrała osobiście postanowienie z 4 maja 2005 r. o jej odrzuceniu. Wniosek o przywrócenie terminu został zaś złożony dopiero 20 maja 2005 r. Powyższe postanowienie pełnomocnik powódki zaskarżyła zażaleniem, żądając uchylenia postanowienia i uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu wywodziła, iż odczuwała dolegliwości zdrowotne nie tylko w okresie zwolnienia lekarskiego od 4 do 20 kwietnia 2005 r., lecz także później. Wniesienie kasacji 22 kwietnia 2005 r. było połączone z dużym wysiłkiem. W tym stanie rzeczy wniosek o przywrócenie terminu złożony 20 maja 2005 r. trudno uznać za nadmiernie spóźniony czy nieusprawiedliwiony. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu w części, w jakiej dotyczy postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji. Zgodnie bowiem z art. 39318 § 1 k.p.c. (znajdującym odpowiednik w obecnie obowiązującym art. 3941 § 1 k.p.c.), zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje tylko na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające kasację, a ponadto w sprawach, w których przysługuje kasacja, zgodnie z § 2 tegoż przepisu, także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, 3 z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 392 k.p.c. (ob. art. 3981 k.p.c.), a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Do tej kategorii postanowień nie należy orzeczenie zawarte w pkt 1 zaskarżonego postanowienia. Rozpoznaniu podlega natomiast zażalenie w części, w jakiej dotyczy postanowienia o odrzucenie kasacji. Jest ono niezasadne, skoro kasacja wpłynęła ewidentnie po upływie terminu, czego skarżąca nie kwestionuje. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniano, że na wniosek skarżącego można badać, jako przesłankę postanowienia w przedmiocie odrzucenia kasacji, także zasadność odmowy przywrócenia terminu do dokonania tej czynności procesowej. Nie jest też wykluczone badanie zasadności odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji. Nie może być jednak wątpliwości odnośnie do tego, że w rozpoznawanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji wpłynął po terminie do złożenia takiego wniosku, określonym w art. 169 § 1 k.p.c., zatem prawidłowo został odrzucony. Podnoszone w uzasadnieniu zażalenia zarzuty w istocie tego nie kwestionują, odnoszą się natomiast do przyczyn, które to spóźnienie uzasadniały (trwająca dalej po zakończeniu zwolnienia lekarskiego choroba i związana z tym niezdolność do pracy, następnie kolejne zwolnienie lekarskie). Mogłyby zatem mieć znaczenie przy rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji (którego zresztą nie złożono), nie mają natomiast znaczenia dla oceny zasadności odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 3941 w związku z art. 39814 k.p.c. w części, w jakiej zażalenie podlega oddaleniu, oraz art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 i 370 k.p.c. w części, w jakiej podlega odrzuceniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 39318 § 1 KPCart. 3941 § 1 KPCart. 392 KPCart. 3981 KPCart. 169 § 1 KPCart. 3941art. 39814 KPCart. 3941 § 3art. 39821§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 27.07.2026. · PDF źródłowy