I CZ 159/11

Sygn. akt I CZ 159/11 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Barbara Myszka SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa A. L. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 lutego 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu zawarte w punkcie I., 2, oraz III. wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 września 2011 r., 1) odrzuca zażalenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego; 2) zmienia zaskarżone postanowienie w pkt III w ten sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.700 (tysiąc siedemset) zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego; 3) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 300 (trzysta) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z 5 września 2011 r. Sąd Okręgowy uwzględnił w przeważającej części apelację powoda oraz w całości apelację pozwanego i zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego, postanowieniem zawartym w punkcie I. 2., zasądzając 2.917 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania pierwszoinstancyjnego, zaś postanowieniem zawartym w punkcie III zniósł wzajemnie pomiędzy stronami koszty postępowania apelacyjnego. Jako podstawę rozstrzygnięcia o koszach postępowania w drugiej instancji wskazał on art. 100 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c., uzasadniając jego zastosowanie częściowym uwzględnieniem żądań zgłoszonych w postępowaniu apelacyjnym przez każdą ze stron. W zażaleniu na te postanowienia powód zarzucił nieprawidłowe zastosowanie art. 100 zd. 2 k.p.c. pomimo okoliczności, że pozwany uległ co do żądań powoda niemal w całości, ewentualnie zaś niezastosowanie art. 100 zd. 1 in fine k.p.c. przez brak dokonania stosunkowego rozdzielenia kosztów postępowania. Na tej podstawie skarżący wniósł o zmianę postanowienia zawartego w punkcie I.2. przez zasądzenie na jego rzecz od pozwanego dodatkowo kwoty 790 zł oraz postanowienia zawartego w punkcie III przez zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 1.700 zł oraz o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W części dotyczącej postanowienia zawartego w punkcie I.2. wyroku z 2 września 2011 r. zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienia sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w pierwszej instancji wydane w konsekwencji orzeczenia reformatoryjnego w postępowaniu apelacyjnym nie zalicza się do orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego, dotyczy ono bowiem kosztów, które stanowiły przedmiot rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji 3 (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 26 stycznia 2011 r., IV CZ 103/10, nie publ. oraz z 12 maja 2011 r., III CZ 22/11, nie publ.). W odniesieniu natomiast do drugiego z zaskarżonych postanowień, zażalenie jest zasadne. Zgodnie z konsekwentnym stanowiskiem Sądu Najwyższego, koszty postępowania ustalane są stosownie do zakresu, w jakim uwzględnione zostało żądanie powoda zgłoszone w sprawie, nie zaś jedynie w odniesieniu do treści rozstrzygnięcia wydanego w danej instancji (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 3 grudnia 2010 r., I CZ 120/10, nie publ. oraz z 16 lutego 2011 r., II CZ 203/10, nie publ.). Zgodnie z ostatecznym wynikiem postępowania, ustalonym wyrokiem Sądu Okręgowego z 5 września 2011 r., powód uzyskał całość dochodzonej należności głównej (20.000 zł) oraz odsetki naliczane od 2 maja 2005 r. Pozwany, w wyniku uwzględnienia apelacji, wygrał natomiast sprawę jedynie co do zmiany początkowej daty naliczania odsetek: z 9 kwietnia 2004 r. na 2 maja 2005 r. W konsekwencji, sprawa w przeważającej mierze została wygrana przez powoda, co wykluczało możliwość zastosowania art. 100 zd. 1 in principio k.p.c. i wzajemne zniesienie na tej podstawie kosztów postępowania apelacyjnego pomiędzy stronami. Stopień uwzględnienia roszczeń obu stron uzasadnia natomiast obciążenie strony pozwanej obowiązkiem zwrotu na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego w łącznej kwocie 1.700 zł, na którą składa się: 500 zł tytułem opłaty od apelacji oraz 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego stosownie do § 13 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oraz art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu, o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia 4 przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).