I CZ 24/11

Sygn. akt I CZ 24/11 POSTANOWIENIE Dnia 4 marca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa wzajemnego W. W. i E. W. przeciwko D. Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 marca 2011 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 23 grudnia 2010 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Sąd drugiej instancji wyrokiem z dnia 9 lutego 2010 r., opatrzonym sygnaturą akt VI Ca 717/09, po rozpatrzeniu apelacji pozwanego wzajemnego D. Z. zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji z 23 stycznia 2009 r., I C 1221/07 w ten sposób, że powództwo wzajemne oddalił. W tej samej sprawie z powództwa wzajemnego W. i E. W. innym natomiast wyrokiem – także z dnia 9 lutego 2010 r., lecz o sygnaturze akt VI Ca 760/09 – tenże Sąd drugiej instancji, po rozpatrzeniu apelacji powodów wzajemnych od wyroku uzupełniającego Sądu pierwszej instancji z 16 marca 2009 r., I C 1221/07, orzekł o oddaleniu wskazanej apelacji. Powodowie wzajemni od obu wymienionych wyroków Sądu drugiej instancji wnieśli skargi kasacyjne. Zarządzeniami Przewodniczącego z 10 listopada 2010 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych obu skarg kasacyjnych przez przedstawienie w terminie tygodniowym uzasadnienia wniosków o przyjęcie tych skarg do rozpoznania. W wyznaczonym terminie skarżący usunęli brak formalny jedynie w odniesieniu do skargi kasacyjnej złożonej od wyroku Sądu drugiej instancji z 9 lutego 2010 r., VI Ca 717/09 (k. 1313 - 1314). W konsekwencji takiego stanu rzeczy Sąd drugiej instancji postanowieniem z 23 grudnia 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną od wyroku z 9 lutego 2010 r. o sygnaturze akt VI Ca 760/09. W zażaleniu powodowie domagają się uchylenia zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu powyższej skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Powodowie w zażaleniu pomijają okoliczność, że postępowanie naprawcze zostało uruchomione zarówno w odniesieniu do skargi kasacyjnej w sprawie VI Ca 717/09, jak i w sprawie VI Ca 760/09. Przechodzą też do porządku nad okolicznością, że usunęli brak formalny li tylko co do skargi kasacyjnej od wyroku z 9 lutego 2010 r., VI Ca 717/09. Jest zatem oczywiste, że tym samym nie zdołali wykazać, że zaskarżone postanowienie jest chybione. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 § 1 k.p.c.).