I CZ 26/14

Sygn. akt I CZ 26/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie ze skargi J. W. i J. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 marca 2013 r., w sprawie z wniosku J. W. i J. W. przy uczestnictwie I. B., M. B. i J. S. o rozgraniczenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2014 r., zażalenia skarżących na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 października 2013 r., uchyla zaskarżone postanowienie. 2 UZASADNIENIE Skarżący J. W. i J. W. wnieśli skargę o wznowienie postępowania wszczętego z ich wniosku o dokonanie rozgraniczenia określonych bliżej w tymże wniosku nieruchomości, a zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z 26 marca 2013 r., … 32/13, którym oddalono wniesioną przez nich apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z 29 listopada 2012 r., … 752/11. W skardze powołali się na podstawę wznowienia przewidzianą w art. 403 § 2 k.p.c. w postaci nowych dowodów – kserokopii mapy wydanej im w dniu 2 sierpnia 2013 r. przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej w S. Mapa ta, aczkolwiek przedstawia przebieg granicy między spornymi nieruchomościami po przeprowadzonym postępowaniu scaleniowym, nie została uwzględniona w sprawie o rozgraniczenie. Sąd Okręgowy w K., po przyjęciu, że wskazana mapa nie stanowi nowego dowodu, postanowieniem z 30 października 2013 r., … 381/13, skargę o wznowienie postępowania odrzucił. W uzasadnieniu tego postanowienia podkreślono, że rozgraniczenia dokonano na podstawie opinii biegłego geodety P. P. z 30 maja 2012 r., przy czym z części wstępnej tej opinii wynika, że biegły wykorzystał m.in. materiały otrzymane z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej w S., tj. kopie mapy Ewidencji Gruntów, kopie mapy zasadniczej, zarys pomiarowy i wykaz współrzędnych punktów granicznych, operat z rozgraniczania, operat ze scalenia gruntów w 1974 r. oraz inne materiały techniczne. Poza tym w piśmie z 30 lipca 2012 r. biegły ten wskazał, że granice zostały ustalone według danych i dokumentów z postępowania scaleniowego. W zażaleniu na postanowienie 30 października 2013 r. skarżący zarzucili naruszenie art. 410 § 1 w zw. z 403 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c., a także naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. 3 W skardze skarżący powołali się na ujawnienie nowego, w ich ocenie, wcześniej nierozpoznanego, materiału dowodowego w postaci zawartej w aktach sprawy scaleniowej mapy dotyczącej spornej granicy, a więc na przyczynę, o której mowa w art. 403 § 2 k.p.c. Możliwość wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. jest uzależniona od zaistnienia łącznie trzech przesłanek. Po pierwsze, wykrycia po uprawomocnieniu się wyroku (postanowienia co do istoty sprawy) nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które istniały w czasie postępowania, ale nie zostały w nim powołane. Po drugie, możliwości ich wpływu na wynik sprawy i po trzecie, niemożności skorzystania z nich przez stronę w poprzednim postępowaniu. Wykrycie okoliczności faktycznych lub dowodów w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. dotyczy faktów i środków dowodowych, które - poza przesłanką ich nieujawnienia w postępowaniu prawomocnie zakończonym - były dla strony skarżącej wówczas „nieujawnialne”. Przepis ten obejmuje zatem fakty stronie nieznane i dla niej niedostępne, natomiast fakty „ujawnialne”, czyli te, które strona powinna znać, bo miała możliwość dostępu do nich, nie są objęte hipotezą tego przepisu. Skarżący powołali się w skardze o wznowienie postępowania na nowy materiał dowodowy, tj. mapę dotyczącą spornej granicy. Zdaniem Sądu Okręgowego w K., wskazany przez skarżących środek dowodowy nie mieści się jednak w hipotezie art. 403 § 2 k.p.c., skoro środek ten znany był biegłemu P. P. i stanowił podstawę podziału spornych działek. Skarżący przekonywająco polemizują z tym stanowiskiem, podnosząc, że biegły tylko ogólnie powołał się na materiały otrzymane od Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej w S., w tym na mapy pochodzące z akt postępowania scaleniowego. Faktycznie bowiem stwierdzenie to jest zbyt ogólne i wymagało zweryfikowania oraz skonkretyzowania w trakcie postępowania wznowieniowego. Oznacza to, że odrzucenie skargi było pochopne. W tym stanie rzeczy wobec zasadności zażalenia należało orzec, jak w sentencji (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). 4