I CZ 28/10

PostanowienieIzba Cywilna2010-05-19

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski, Krzysztof Pietrzykowski, Jan Futro

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona osobiście przez stronę, która nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego, podlega odrzuceniu ze względu na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie, uznając je za niedopuszczalne. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Skarga wniesiona osobiście przez stronę, która nie spełnia tego wymogu, jest wadliwa formalnie i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Pozwany złożył osobiście zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego, które odrzuciło jego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Sąd Rejonowy odrzucił skargę ze względu na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego wymaganego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Pozwany wniósł zażalenie osobiście, nie będąc reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 28/10 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSA Jan Futro w sprawie ze skargi P. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 września 2001 r., sygn. akt VI RC (…) wydanego w sprawie z powództwa małol. P. L. reprezentowanego przez matkę J. L. obecnie G. przeciwko Z. L. obecnie P. S. o alimenty, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 maja 2010 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt V RC (…), odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. Sąd Rejonowy w W. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia tego Sądu ze względu na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego obowiązującego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Pozwany P. S. złożył w dniu 12 października 2009 r. sporządzone osobiście zażalenie na to postanowienie. 2 Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wniesione osobiście przez pozwanego zażalenie należało więc uznać za niedopuszczalne. W tej sytuacji należało orzec, jak w sentencji (art. 373 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 871 § 1 KPCart. 373art. 397 § 2 KPC§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy