I CZ 41/08

PostanowienieIzba Cywilna2008-07-04

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski, Jan Górowski, Dariusz Zawistowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sformułowanie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, które nie jest dosłownym powtórzeniem treści art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., ale pozwala na wyinterpretowanie takiego wniosku wraz z uzasadnieniem, spełnia wymogi formalne skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wymóg formalny skargi kasacyjnej dotyczący wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienia jest spełniony, jeśli taki wniosek można wyinterpretować z treści skargi, nawet jeśli nie jest on sformułowany dosłownie zgodnie z brzmieniem art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Kluczowe jest, aby wniosek ten był wyodrębniony i spełniał swoją funkcję, wskazując na potrzebę rozpoznania skargi z uwagi na istotne zagadnienie prawne, potrzebę wykładni przepisów, nieważność postępowania lub oczywistą zasadność skargi.
Stan faktyczny
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanych, uznając, że nie zawierała ona wymaganych elementów konstrukcyjnych w postaci wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania ani jego uzasadnienia. Pozwani wnieśli zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie, uznając je za zasadne.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego, uznając zażalenie pozwanych za zasadne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 41/08 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa Z. M. przeciwko M. D. i W. G. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2008 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 marca 2008 r., sygn. akt VI ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa Z. M. przeciwko M. D. i W. G. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych. W uzasadnieniu wskazał, że wniesiona skarga nie zawiera elementów konstrukcyjnych w postaci wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, ani też uzasadnienia tego wniosku. W zażaleniu skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Spełnienie tego wymagania polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub 2 wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W ocenie Sądu Najwyższego pozwani spełnili to wymaganie konstrukcyjne. Wskazali bowiem na rozbieżność orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz Sądów Apelacyjnych co do zakresu możliwości zwolnienia z odpowiedzialności solidarnej i jej skutków, powołując przy tym przykładowe orzeczenia i stwierdzili, że uzasadnia to „wydanie orzeczenia przez Sąd Najwyższy w trybie skargi kasacyjnej”. Sformułowanie to chociaż zastosowane przez pełnomocnika profesjonalnego nie jest dosłownym powtórzeniem treści art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., niemniej jednak niewątpliwie stanowi wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem. Ustawodawca nie wymaga od skarżących, by wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej zawsze miał ustawowe brzmienie i należy uznać, że wymaganie to jest spełnione, jeśli tylko wniosek taki można wyinterpretować z treści skargi kasacyjnej. Jednocześnie nie bez znaczenia jest fakt, że w skardze kasacyjnej pozwanych wskazane sformułowania są powołane niezależnie od uzasadnienia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Jest to więc element wyodrębniony w skardze i spełniają w założeniu pełnomocnika skarżących odmienną funkcję. Z tych względów zażalenie pozwanych należało uwzględnić (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 1 pkt 3 KPCart. 3941 § 3 KPCart. 39815 § 1 KPC§ 1 pkt 3§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy