I CZ 47/11

Sygn. akt I CZ 47/11 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa W. S. przeciwko M. S. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2011 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 marca 2011 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 17 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 września 2010 r., I ACa 443/10 jako wniesioną po terminie. Postanowienie zostało zaskarżone przez powódkę zażaleniem, w którym wniosła ona o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art. 112 k.c. w zw. z art. 115 k.c. w zw. z art. 165 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Określony w art. 3985 § 1 k.p.c. dwumiesięczny termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ciągłym, którego bieg ustala się na podstawie art. 112 k.c. w zw. z art. 165 k.p.c. Oznacza to zatem, iż termin oznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, chyba że ten dzień jest dniem ustawowo wolnym od pracy (art. 115 k.c.). Pełnomocnikowi powódki doręczono odpis kwestionowanego skargą kasacyjną wyroku z uzasadnieniem w dniu 12 stycznia 2011 r., natomiast skarga kasacyjna wniesiona została w dniu 14 marca 2011 r. W tym stanie rzeczy, trafnie uznał Sąd Apelacyjny, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez powoda upłynął w dniu 12 marca 2011 r. Wniesiona po upływie tego terminu skarga podlegała więc odrzuceniu. Okoliczność, że dzień 12 marca 2011 r. był sobotą, wolną od pracy dla określonych grup pracowników, nie miała w rozpoznawanej sprawie znaczenia. Kwestie tę jednoznacznie rozstrzygnął Sąd Najwyższy w uchwale składu 7 sędziów z dnia 25 kwietnia 2003 r., III CZP 8/03 mającej moc zasady prawnej (OSNC 2004 r. nr 1, poz. 1) wskazując, iż sobota nie jest dniem uznanym ustawowo za wolny od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. w zw. z art. 165 § 1 k.p.c. W tym stanie rzeczy, zażalenie podlegało oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 3941 § 1 i 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.