I CZ 9/82

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN W. Kuryłowicz (spr.).Sędziowie SN: Zb. Trybulski, A. Wielgus.SentencjaSąd Najwyższy Izba Cywilna i Administracyjna po rozpoznaniu w dniu 4 marca 1932 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Krzysztofa K. o uznanie orzeczenia sądu zagranicznego na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 3 października 1931 r. postanawia:uchylić zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie faktyczneKrzysztof K., od 1973 r. zamieszkały w C., uzyskał - na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego Okręgu C., stan Illinois, z dnia 16 lipca 1979 r. - orzeczenie rozwodu swojego małżeństwa, zawartego 3 lutego 1973 r. w W. z Wiolettą B. Małżeństwo to zostało z kolei rozwiązane przez orzeczenie rozwodu - również z powództwa Krzysztofa K. - prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 1 stycznia 1980 r. We wniosku z dnia 3.9.1981 r. Krzysztof K. wystąpił o uznanie za skuteczny na obszarze PRL wyroku Sądu Okręgowego Okręgu C. z dnia 16.7.1979 r. Sąd Wojewódzki odrzucił wniosek wobec prawomocnego orzeczenia rozwodu małżeństwa wnioskodawcy przez Sąd polski, stosownie do art. 1146 § 1 pkt 4 zdanie pierwsze k.p.c. w zw. z art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.Uzasadnienie prawneRozpoznając zażalenie wnioskodawcy na powyższe postanowienie, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uznanie orzeczenia sądu zagranicznego następuje pod warunkami określonymi w art. 1146 k.p.c.Brak tych warunków (choćby jednego z nich) stanowi o oddaleniu wniosku, nie zaś o jego odrzuceniu, także gdy dotyczy to warunków przewidzianych w pkt 4 przepisu § 1 art. 1146 k.p.c. Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. nie ma w przypadku w ogóle zastosowania.Rozpoznanie wniosku wymagało zatem zachowania bytu określonego w art. 1143 k.p.c., orzeczone zaś odrzucenie wniosku nastąpiło w warunkach nieważności postępowania z art. 368 pkt 4 k.p.c., co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia zgodnie z art. 397 i 383 § 2 k.p.c.Z tych też względów należało orzec jak w sentencji.