I CZ 98/13

PostanowienieIzba Cywilna2013-11-29

Skład orzekający: Marta Romańska, Józef Frąckowiak, Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odrzucenie zażalenia z powodu nieusunięcia braków formalnych, mimo kwestionowania przez stronę zasadności wezwania do ich usunięcia, jest zgodne z prawem?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że odrzucenie zażalenia na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. jest zasadne, gdy strona nie uzupełniła braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie, nawet jeśli kwestionuje ona zasadność samego wezwania do ich usunięcia. Skoro strona nie twierdziła, że wezwanie było nieprecyzyjne lub niejasne, a jedynie kwestionowała jego zasadność, sąd odwoławczy prawidłowo zastosował przepis prawa.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie E. P. z powodu nieusunięcia braków formalnych, mimo wezwania pełnomocnika. E. P. w zażaleniu kwestionowała zasadność wezwania do złożenia trzech odpisów zażalenia oraz brak określenia rygoru w wezwaniu. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu zażalenia za zgodne z prawem.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 98/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku J. P. przy uczestnictwie J. W., A. W., M. W., M. W., Z. S. i Skarbu Państwa - Starosty M. o rozgraniczenie działek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2013 r., zażalenia E. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia 9 sierpnia 2013 r. oddala zażalenie. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. wobec nieusunięcia braków zażalenia przez pełnomocnika E. P., wezwanego do usunięcia tych braków. W zażaleniu E. P. z dnia 23 sierpnia 2013 r., zaskarżającym w całości powyższe postanowienie, żaląca kwestionuje zasadność wezwania jej do złożenia trzech odpisów zażalenia składanego na postanowienie z dnia 14 czerwca 2013 r. oraz wskazuje na brak określenia rygoru w wezwaniu z dnia 15 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, ponieważ wydane zostało zgodnie z art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Żaląca nie kwestionuje faktu, że nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków zażalenia, do usunięcia których wezwany został jej pełnomocnik procesowy zarządzeniem z dnia 15 lipca 2013 r. (k. 389). Skarżąca nie twierdzi, że zarządzenie wzywające do usunięcia braków formalnych zażalenia było nieprecyzyjne bądź niejasne, natomiast kwestionuje samą zasadność dokonania tego wezwania w zakresie złożenia trzech odpisów zażalenia. W tej sytuacji Sąd odwoławczy zasadnie uznał, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków zażalenia, do usunięcia których została wezwana zarządzeniem, co skutkowało obowiązkiem Sądu odrzucenia zażalenia na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Wobec powyższego Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 370 KPCart. 397 § 2 KPCart. 397 § 2 KPCart. 39814 KPCart. 3941 § 3 KPC§ 2§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy