II CKU 1/96

Sygn. akt II CKU 1/96 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 września 1996 r. Sąd Najwyższy Izba Cywilna w składzie następującym: Przewodniczący: SSN - S. Dąbrowski Sędziowie: SN - E. Skowrońska SN - M. Sychowicz (spraw.) Protokolant: P. Malczewski przy udziale Prokuratora Prokuratury Krajowej P. Wiśniewskiego po rozpoznaniu w dniu 25 września 1996 r. sprawy z powództwa Banku […] SA w P. - Oddział w J. obecnie Banku […] SA w W. - […] Oddział w J. przeciwko B. M. i M. J. o zapłatę na skutek kasacji Ministra Sprawiedliwości Nr S/C […] od wyroku Sądu Wojewódzkiego w J. z dnia 27 grudnia 1995 r., sygn. akt I C […] uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Woje-wódzkiemu w J. do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego. 2 U Z A S A D N I E N I E Bank […] SA w P., Oddział w J., którego następcą prawnym jest Bank […] SA w W., […] Oddział w J., wniósł o wydanie nakazu zapłaty m.in. przeciwko B. M. i M. J. jako poręczycielom weksla dołączonego do po-zwu i domagał się nakazania pozwanym, aby solidarnie zapłacili powodowi oznaczoną w wekslu sumę 1.263.990.931 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 25 grudnia 1992 r., prowizję komisową w kwocie 2.106.652 zł i kosz-tami procesu. Sąd Rejonowy w J. w dniu 22 lutego 1993 r. wydał żądany nakaz zapłaty. W zarzutach od tego nakazu pozwani podnieśli m.in., że nakaz wydany został z naruszeniem art. 30 prawa wekslowego, gdyż nie uwzględniona została treść „dokumentu poręczenia”, z którego wynika, iż poręczenie dotyczy sumy 600.000.000 zł. Po rozpoznaniu zarzutów Sąd Wojewódzki w J. wyrokiem z dnia 27 grudnia 1995 r. utrzymał w mocy wydany w sprawie nakaz zapłaty w stosun-ku do pozwanych B. M. i M. J. i orzekł o kosztach procesu oraz nieuiszczonej opłacie sądowej. Wyrok ten nie zawiera uzasadnienia. Uprawomocnił się bez zaskarżenia w zwykłym trybie. W złożonej w dniu 17 lipca 1996 r. na podstawie art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporzą-dzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowa-niu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189) kasacji od wymienionego wyroku Minister Sprawiedliwości zarzucił, iż wydany on został bez uwzględnienia treści deklaracji wekslowej, która okre-śla zakres poręczenia na 600.000.000 zł, co stanowi rażące naruszenie 3 art. 496 kpc oraz art. 10 w zw. z art. 30 i 103 prawa wekslowego i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkie-mu w J. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W sprawie jest poza sporem, że weksel własny będący podstawą powódz-twa nie został całkowicie wypełniony w chwili wystawienia, a zatem był to we-ksel niezupełny (art. 10 prawa wekslowego), tzw. weksel in blanco. Został on wystawiony celem zabezpieczenia zwrotu kredytu (wraz z należnościami dodat-kowymi) udzielonego wystawcy przez remitenta. Przy uzupełnieniu weksla i przy dochodzeniu roszczeń z tego weksla przez stronę umowy zawartej przy je-go wystawieniu obowiązuje i wiąże strony treść tej umowy, tzw. deklaracji we-kslowej. Także jeżeli deklarację tę podpisał poręczyciel, remitent jest związany jej treścią i może dochodzić od poręczyciela roszczeń z tytułu udzielonego przez niego poręczenia wekslowego tylko w granicach określonych umową. Granicę taką może stanowić oznaczenie wysokości sumy, za którą poręczyciel udzielił poręczenia (art. 30 w związku z art. 103 prawa wekslowego). W świetle tego co wyżej powiedziano kasacja jest zasadna, skoro z dołą-czonego do pozwu dokumentu (k. 4), który jest deklaracją wekslową, wynika, że spółka cywilna p.n. „[…] C. […]” w J., która udzieliła poręczenia wekslowego, przy jego udzieleniu złożyła remitentowi oświadczenie, według którego poręcza - jak należy rozumieć za wystawcę weksla (art. 31 prawa wekslowego) - „do wysokości 600.000.000 zł.” Zaskarżony wyrok nie biorąc pod uwagę tej oko-liczności rażąco narusza przepisy powołane w kasacji, co uzasadnia zarzut rażą-cego naruszenia prawa przez ten wyrok i jest wystarczające do uwzględniania kasacji. Stosownie do art. 39313 § 1 kpc Sąd Najwyższy orzekł przeto zgodnie z wnioskiem kasacji i na podstawie art. 108 § 2 kpc w związku z art. 39320 kpc pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego sądowi, któ- 4 remu sprawa została przekazana do po-nownego rozpoznania. Ponownie roz-poznając sprawę sąd ten rozważy zasadność wszystkich zarzutów, które zostały należycie zgłoszone przez pozwanych przeciwko nakazowi zapłaty wydanemu w sprawie (art. 493 i 496 kpc). aw