II CNP 1/14

Sygn. akt II CNP 1/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 kwietnia 2014 r. skargi Koła Łowieckiego "D." w P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 listopada 2011 r., wydanego w sprawie z powództwa P. S. przeciwko Kołu Łowieckiemu "D." w P. o zapłatę, odrzuca skargę i zasądza od pozwanego Koła Łowieckiego na rzecz P. S. kwotę 1.817 (jeden tysiąc osiemset siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego. UZASADNIENIE 2 Skarga Koła Łowieckiego D. w P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 listopada 2011 r. podlegała odrzuceniu z następujących powodów. Skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1–6 k.p.c., powinna zawierać między innymi uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie przekonywającego wywodu wskazującego czas powstania szkody oraz związek przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (postanowienie z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Stanowisko przedstawione w tym zakresie w skardze ogranicza się do stwierdzenia, że wskutek wydania zaskarżonego orzeczenia po stronie skarżącego zaszła konieczność zapłaty odszkodowania w wysokości znacznie przekraczającej wysokość rzeczywistej szkody, która została przez pozwanego w pełni zaspokojona przed wszczęciem procesu. Skarżący nie starał się natomiast bliżej wyjaśnić, jaki jest rozmiar doznanej przez niego szkody w związku z wydaniem zaskarżonego orzeczenia ani w jaki sposób dokonał jej kalkulacji, wskutek czego skarga nie mogła zostać uznana za spełniająca wymóg określony w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Z przytoczonych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. Na wniosek przeciwnika skargi zawarty w odpowiedzi na skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 39821 k.p.c. i art. 42412 k.p.c. 3