II CNP 33/11

Sygn. akt II CNP 33/11 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2011 r., skargi M. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 6 kwietnia 2009 r., sygn. akt /…/ wydanego w sprawie z powództwa R. M. przeciwko M. M. o zapłatę, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2009 r. oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 7 października 2008 r. w sprawie z powództwa R. M. przeciwko M. M. o zapłatę. Pozwany wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wymienionego wyżej prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, wskazując m.in., że na skutek wydania tego orzeczenia poniósł szkodę, „albowiem aktualnie powód prowadzi przeciwko pozwanemu egzekucję należności zasądzonej zaskarżonym wyrokiem wraz z odsetkami i kosztami procesu". Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wymagania konstrukcyjne, jakie musi spełniać skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, określa art. 4245 § 1 k.p.c. Należy do nich m.in. obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (pkt 4). Skarżący powinien więc złożyć w skardze oświadczenie, że szkoda już wystąpiła i określić jej rodzaj oraz rozmiar. Oświadczenie skarżącego nie spełnia tego wymogu. Czyniąc zadość obowiązkowi z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., skarżący powinien również wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje żaden środek odwoławczy ani nadzwyczajny środek zaskarżenia, bowiem tylko w następstwie przeprowadzenia takiego wywodu prawnego skarżący spełni obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 17 kwietnia 2009 r., IV CNP 14/09, niepubl). Tymczasem skarga M. M. nie spełnia tej przesłanki. Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu, a skarga nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie. jw