II CNP 39/15

Sygn. akt II CNP 39/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2015 r. skargi P. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. akt V Ca 308/14 wydanego w sprawie z powództwa T.L. i M. L. przeciwko P. S. o zapłatę, 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; 2. oddala wniosek powodów o zasądzenie kosztów postępowania. 2 UZASADNIENIE W niniejszej sprawie powodowie dochodzili odszkodowania w związku ze spaleniem się ich mienia ruchomego w związku z pożarem w domu, który wynajmowali. Pozwanym był właściciel tego domu, który niefachowo wykonał w niedługim czasie przed pożarem instalację kominka, co, zdaniem biegłych, było prawdopodobną przyczyną pożaru. Ponieważ jednak biegli tego nie przesądzili, więc sprawę karną względem pozwanego umorzono, a w tej sprawie Sąd I instancji powództwo oddalił. Przyjął za jego podstawę art. 415 k.c. i stwierdził, że pozwanemu nie udowodniono winy. Sąd II instancji zmienił to rozstrzygnięcie i powództwo uwzględnił w zakresie żądanego odszkodowania, a oddalił co do żądanego zadośćuczynienia. Stwierdził, że podstawą odpowiedzialności jest art. 471 k.c., ponieważ powoda z pozwanym łączyła pisemna umowa najmu, a powódkę - umowa ustna. Ten właśnie wyrok został zaskarżony skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga jest oczywiście bezzasadna. Zgodnie z zasadą da mihi factum, powód przedstawia sądowi żądanie oraz fakty za nim stojące, a sąd dokonuje jego kwalifikacji prawnej. Zupełnie trafne było przyjęcie, że w tej sprawie podstawą roszczenia odszkodowawczego jest odpowiedzialność ex contractu. Nie budzą również wątpliwości co do uznania, że i powoda, i powódkę łączyła z pozwanym umowa najmu, bo, jak trafnie podkreślił Sąd II instancji, dopuszczalne jest zawarcie takiej umowy ustnie, a nawet, trzeba dodać, per facta concludentia. W niniejszej sprawie odpowiedź na skargę została wniesiona jeden dzień po terminie, co jednak oznacza, w świetle utrwalonego stanowiska Sądu Najwyższego, że zwrot kosztów postępowania nie przysługuje mimo zawartego w skardze wniosku o ich zasądzenie. W tym stanie rzeczy skarga nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.). W niniejszej sprawie odpowiedź na skargę została wniesiona jeden dzień po terminie, co jednak oznacza, w świetle utrwalonego stanowiska Sądu Najwyższego, 3 że zwrot kosztów postępowania nie przysługuje mimo zawartego w skardze wniosku o ich zasądzenie.