II CO 15/11

Sygn. akt II CO 15/11 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 kwietnia 2011 r. skargi L. S. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2009 r., wydanego w sprawie z powództwa L. S. przeciwko C. M. i W. M. o ustalenie, odrzuca skargę i przekazuje wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika z urzędu do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. 2 Uzasadnienie Skarżący L. S. złożył sporządzoną osobiście skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2009 r. oddalającym jego zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 września 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym strony, o ile nie należą do grona osób określonych w § 2 tego przepisu, obowiązane są działać przez adwokatów lub radców prawnych. Oznacza to, że skarga o wznowienie postępowania kierowana do Sądu Najwyższego objęta jest obowiązkiem sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego. Skarga o wznowienie wniesiona przez stronę osobiście jest bezskuteczna i a limine podlega odrzuceniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2006 r., I CZ 45/06, nie publ.). Ze względu na wymagania określone w art. 871 § 1 k.p.c., skarżący L. S., który nie ma przymiotów wskazanych w art. 871 § 2 k.p.c. – to znaczy nie jest sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem albo doktorem habilitowanym nauk prawnych, ani też adwokatem, radcą prawnym lub radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa – nie ma zdolności postulacyjnej, co powoduje, że wniesioną przez niego skargę należało odrzucić na podstawie art. 410 § 1 k.p.c., jako niedopuszczalną. Zawarty w skardze wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika z urzędu przekazano według właściwości do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. (art. 117 § 6 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 k.p.c.).