II CR 1124/61

WyrokIzba Cywilna1963-05-23

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy może uchylić postanowienie sądu niższej instancji dotyczące odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności, jeśli Rada Państwa zaleciła odroczenie wykonania kary do czasu podjęcia decyzji o ułaskawieniu?
Ratio decidendi
Decyzje Rady Państwa dotyczące wykonywania kar orzeczonych prawomocnymi orzeczeniami sądowymi są wiążące dla organów wymiaru sprawiedliwości i podlegają wykonaniu. Orzeczenia sądowe wydane w zakresie wykonywania decyzji Rady Państwa w trybie aktu łaski nie mogą podważać efektywności tych decyzji. Wobec braku przepisów w k.w.p.k. dotyczących ułaskawienia, należy stosować przez analogię art. 430 § 1 k.p.k. przy rozstrzyganiu kwestii wstrzymania lub przerwania wykonania kary do czasu podjęcia ostatecznej decyzji przez Radę Państwa.
Stan faktyczny
Prokurator Generalny PRL wniósł rewizję na korzyść skazanego Wiesława B., domagając się uchylenia postanowienia Wojskowego Sądu Garnizonowego o nieuwzględnieniu wniosku o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności. Rada Państwa postanowiła odroczyć podjęcie decyzji o ułaskawieniu skazanego na okres jednego roku i zaleciła odroczenie wykonania kary. Wojskowy Sąd Garnizonowy nie uwzględnił wniosku o odroczenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Wojskowego Sądu Garnizonowego i odroczył skazanemu Wiesławowi B. wykonanie kary pozbawienia wolności do czasu podjęcia przez Radę Państwa decyzji w sprawie jego ułaskawienia.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia L. Konic.Sędziowie: S. Rejman (sprawozdawca), J. Tyszka.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026.