II CSK 136/11

WyrokIzba Cywilna2011-09-29

Skład orzekający: Iwona Koper

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, oparta na przesłance z art. 398(9) § 1 pkt 4 k.p.c., może zostać przyjęta do rozpoznania, jeśli skarżący nie wykazał w sposób oczywisty kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że skarżący nie wykazał w sposób oczywisty kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, co jest wymogiem przy powołaniu się na przesłankę z art. 398(9) § 1 pkt 4 k.p.c. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej nie dawało podstaw do takiej oceny, a w sprawie nie zachodziła nieważność postępowania.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, który oddalił jego apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku. W skardze kasacyjnej wnioskodawca powołał się na przesłankę z art. 398(9) § 1 pkt 4 k.p.c., domagając się przyjęcia skargi do rozpoznania. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 136/11 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku G. D. przy uczestnictwie E. P., E. K. i M. D. o stwierdzenie nabycia spadku po J. D., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2011 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 17 września 2010 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 Uzasadnienie W sprawie z wniosku G. D. o stwierdzenie nabycia spadku po J. D., Sąd Okręgowy oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego. W skardze kasacyjnej wnioskodawcy wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Powołanie się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającej charakter oczywisty widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia, lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjne do rozpoznania ze względu na tę przesłankę, na tle jej podstaw oraz motywów zaskarżonego postanowienia nie daje podstaw do takiej oceny. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, która Sąd Najwyższy w granicach zaskarżenia bierze pod rozwagę z urzędu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 1 pkt 4§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 28.07.2026. · PDF źródłowy