II CSK 200/10

WyrokIzba Cywilna2010-07-15

Skład orzekający: Dariusz Dończyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o zapłatę czynszu najmu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 398^2 § 2 pkt 1 k.p.c.?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o czynsz najmu, niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. W niniejszej sprawie powód dochodził zapłaty czynszu najmu na podstawie umowy najmu, co czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Stan faktyczny
Powód dochodził od pozwanego zapłaty kwoty 215.940 zł z tytułu czynszu najmu za kwiecień 2009 r. na podstawie umowy najmu z dnia 2 lutego 2007 r. Sąd Okręgowy uwzględnił powództwo, a Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego. Pozwany wniósł skargę kasacyjną, która została odrzucona przez Sąd Najwyższy jako niedopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną i zasądził od pozwanego na rzecz powoda koszty postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 200/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 lipca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa C.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. przeciwko „A.(...)” Spółce Akcyjnej w U. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lipca 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 listopada 2009 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odrzuca skargę kasacyjną; 2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście) kosztów postępowania ze skargi. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 18 listopada 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 13 lipca 2009 r., którym uwzględniono powództwo o zapłatę kwoty 215.940 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 23 kwietnia 2009 r. do dnia zapłaty. Powyższy wyrok został zaskarżony w całości skargą kasacyjną przez pozwanego, który oparł ją na obu podstawach kasacyjnych. W ramach podstawy naruszenia prawa materialnego pozwany podniósł zarzut naruszenia: art. 65 § 1 i 2 k.c. oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.). W ramach podstawy naruszenia przepisów 2 postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy pozwany zarzucił naruszenie art. 232 zd. 2 k.p.c. Pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, a także poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 13 lipca 2009 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie uchylenie tych wyroków i orzeczenie co do istoty sprawy i oddalenie powództwa w całości. Powód w pisemnej odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia, także wówczas, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia przewyższa kwoty określone w art. 3982 § 1 k.p.c., od których zależy dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o prawa majątkowe. W sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego, który został zaskarżony skargą kasacyjną, powód dochodził od pozwanego zapłaty czynszu najmu na podstawie łączącej strony umowy najmu z dnia 2 lutego 2007 r. hali magazynowej, którego nie zapłacił pozwany. Powództwo to zostało w całości uwzględnione. Z dokonanych w sprawie przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych wynika, że strony łączy umowa najmu powołana przez powoda w uzasadnieniu pozwu. Na jej podstawie powód obciążył pozwanego w fakturze VAT nr (...)/09 z dnia 1 kwietnia 2009 r. należnością w kwocie 215.940 zł z tytułu najmu pomieszczeń magazynowych w miesiącu kwietniu 2009 r. Na powyższą kwotę składa się kwota 177.000 zł czynszu najmu i kwota 38.940 zł podatku od towarów i usług w wysokości 22%. Kwoty tej pozwany nie zapłacił. W tej sytuacji uwzględnienie powództwa nastąpiło na podstawie § 5 ust. 1 i 2 umowy w związku z art. 659 § 1 i 2 k.c. i art. 680 k.c. Biorąc powyższe pod uwagę sprawa dotyczyła zapłaty przez pozwanego czynszu najmu. W konsekwencji skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w oparciu o art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. przy uwzględnieniu przepisów § 2 ust. 2 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 65 § 1art. 3 ust. 1art. 232art. 3982 § 2 pkt 1 KPCart. 3982 § 1 KPCart. 659 § 1art. 680 KCart. 3986 § 3 KPCart. 98 § 1art. 99 KPCart. 108 § 1 KPCart. 391 § 1 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy