II CSK 222/20

Sygn. akt II CSK 222/20 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Władysław Pawlak w sprawie z powództwa M. R. przeciwko Województwu (…) i Państwowemu Gospodarstwu (…) z siedzibą w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej Państwowego Gospodarstwa (…) z siedzibą w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 grudnia 2019 r., sygn. akt I AGa (…), zwraca skargę kasacyjną Sądowi Apelacyjnemu w (…) celem uzupełnienia jej braku formalnego. UZASADNIENIE Skarżący Państwowe Gospodarstwo (…) wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił ogólnym stwierdzeniem o występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego i potrzebą wykładni wskazanych przepisów prawnych (ale bez ich wyszczególnienia) budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, a ponadto, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c. wymogiem formalnym skargi kasacyjnej jest nie tylko wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ale i jego uzasadnienie. 2 Brak ten podlega uzupełnieniu w postępowaniu naprawczym, co wynika z art. 3986 § 1 k.p.c. Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej nie może ograniczać się do ich ogólnikowego powołania czy przytoczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52). Sąd Najwyższy nie ma obowiązku zastępowania skarżącego i poszukiwania argumentów przemawiających za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2007 r., I UZ 47/06, OSNP 2008, nr 7-8, poz. 118). Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznana stanowi jej element samodzielny - wyodrębniony w oddzielnej jednostce normatywnej i nie może być utożsamiany z innymi wymogami formalnymi skargi kasacyjnej, w tym jej podstawami i ich uzasadnieniem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2008 r., II UZ 18/08, nie publ, z dnia 10 marca 2016 r., II CSK 10/16, nie publ., z dnia 8 stycznia 2019 r., IV CSK 243/18, nie publ.). Według ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej oraz innych podobnych spraw (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 21 czerwca 2016 r., V CSK 21/16, nie publ., z dnia 15 czerwca 2016 r., V CSK 4/16, nie publ.). Skarżący na ostatniej stronie skargi kasacyjnej nie sformułował zagadnienia prawnego w powyższy sposób, ani też nie przedstawił w tej materii uzasadnienia. Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się 3 wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, nie publ., z dnia 26 czerwca 2015 r., III CSK 77/15, nie publ., z dnia 20 maja 2016 r., V CSK 692/15, nie publ.). Skarżący na ostatniej stronie skargi kasacyjnej nie wskazuje o interpretację jakiego konkretnie przepisu chodzi i nie przytacza w tym przedmiocie jakiejkolwiek argumentacji. Przewidziana w art. 3989 § 1 pkt. 4 k.p.c. oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi. W wypadku, gdy strona skarżąca twierdzi, że jej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, powinna przedstawić argumentacje prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie. Powinna w związku z tym wykazać kwalifikowaną postać naruszenia prawa materialnego i procesowego, polegającą na jego oczywistości prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75, z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 kwietnia 2015 r., II CSK 589/14, nie publ.). Skarżący w ogóle nie uzasadnił tej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 3 in fine k.p.c., zwrócił Sądowi Apelacyjnemu w (…) skargę kasacyjną pozwanego Państwowego Gospodarstwo (…) w celu usunięcia jej braku formalnego polegającego na przytoczeniu uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. jw