II CSK 233/15

Sygn. akt II CSK 233/15 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku M. E. przy uczestnictwie Pracowniczej Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "K." w Ł. i J. B. o ustanowienie odrębnej własności lokalu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2015 r., na skutek skarg kasacyjnych uczestnika postępowania Pracowniczej Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "K." w Ł. i uczestniczki postępowania J. B. od postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt III Ca 884/14, 1) odmawia przyjęcia obydwu skarg kasacyjnych do rozpoznania; 2) zasądza od Pracowniczej Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "K." w Ł. na rzecz M. E. kwotę 3600 zł oraz od J. B. na rzecz M. E. kwotę 3600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia. Chociaż skarżący powołali się na tę samą przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. (s. 5 skargi) to nie przedstawili argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanych zagadnień jako zagadnień prawnych, ani o istnieniu potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni wskazanych przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Ponadto, wbrew twierdzeniu skarżących (s. 6), nawet ewentualne występowanie istotnego zagadnienia prawnego nie jest tożsame z potrzebą dokonania wykładni przepisów przez Sąd Najwyższy i nie zawsze powoduje taką potrzebę, ponieważ są to dwie odrębne przesłanki ustawowe przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymienione w art. 3989 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.c. i związane z wystąpieniem odrębnych ustawowo wskazanych okoliczności. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (s. 5-7) w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie mają charakteru uniwersalnego. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia obydwu skarg kasacyjnych do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art. 520 § 3 k.p.c., a ich wysokość określił na podstawie § 6 pkt 7 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 490 ze zm.). 3