II CSK 238/17

Sygn. akt II CSK 238/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa A. G. przeciwko B. G., H. S. i K. S. o uznanie umowy za bezskuteczną, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 listopada 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE W związku ze skargą kasacyjną pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego zważyć należy, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, albowiem tę funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń nieważnych lub oczywiście wadliwych. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej 2 powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest problem nowy i dotychczas niewyjaśniony, dotyczący ważnego abstrakcyjnego zagadnienia jurydycznego, którego rozpatrzenie przyczyni się do rozwoju prawa i jurysprudencji i będzie miało znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także innych podobnych spraw. Wskazane przez skarżących istotne zagadnienie prawne dotyczy tego, czy dla oceny skuteczności rozporządzenia nieruchomością położoną w Polsce i stanowiącą wyłączną własność jednego z małżonków objętych niemieckim ustawowym ustrojem majątkowym wyrównania dorobków (Zugewinngemeinschaft) należy stosować art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. - Prawo prywatne międzynarodowe czy art. 51 ust. 1 tej ustawy. Tak sformułowany problem prawny nie odpowiada wskazanym wyżej wymaganiom pierwszej przyczyny kasacyjnej, albowiem nie pozostaje w związku z podstawami skargi kasacyjnej, nie zawierającymi zarzutu naruszenia wskazanych przepisów p.p.m. Nie mieści się wobec tego w zakresie problematyki podlegającej badaniu przez Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym, wyznaczanej granicami podstaw skargi (art. 39813 § 1 k.p.c.). Rozstrzygnięcie wskazanego we wniosku o przyjęcie skargi problemu prawnego nie ma więc bezpośredniego znaczenia dla wyniku rozpoznania skargi w konfrontacji ze sformułowanymi w niej podstawami. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. aj 3