II CSK 245/16

WyrokIzba Cywilna2016-12-01

Skład orzekający: Karol Weitz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie o zapłatę odszkodowania za szkodę wynikłą z zalania gruntów rolnych wskutek nieutrzymywania w należytym stanie urządzeń melioracji wodnych podstawowych, odpowiedzialność ponosi Skarb Państwa jako właściciel wód publicznych i urządzeń, czy też właściwe województwo?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 3989 § 1 k.p.c. Wskazano, że problem prawny dotyczący odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez urządzenia melioracyjne był już rozstrzygnięty w orzecznictwie Sądu Najwyższego, w szczególności w wyroku z dnia 27 maja 2015 r., II CSK 480/14, który wyjaśnił, że odpowiedzialność tę ponosi właściwe województwo na podstawie art. 417 § 1 k.c.
Stan faktyczny
Powodowie domagali się od Skarbu Państwa - Marszałka Województwa oraz Województwa zapłaty odszkodowania za szkodę wynikłą z zalania gruntów rolnych. Przyczyną zalania miało być nieutrzymywanie w należytym stanie urządzeń melioracji wodnych. Sąd Apelacyjny wydał wyrok na korzyść powodów. Województwo wniosło skargę kasacyjną, domagając się jej przyjęcia do rozpoznania ze względu na istotne zagadnienie prawne dotyczące określenia podmiotu odpowiedzialnego za szkodę.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od Województwa na rzecz powodów zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 245/16 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa I. G., L. L. , W. W., R. W. i J. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Marszałkowi Województwa (…) oraz Województwu (…) o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej Województwa (…) od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od Województwa (…) na rzecz powodów: a) I. G. kwotę 7 200 zł (siedem tysięcy dwieście złotych); b) L. L. kwotę 3 600 zł (trzy tysiące sześćset złotych); c) R. W. kwotę 3 600 zł (trzy tysiące sześćset złotych); d) W. W. kwotę 3 600 zł (trzy tysiące sześćset złotych); e) J. J. kwotę 3 600 zł (trzy tysiące sześćset złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub 2 wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 listopada 2015 r. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Wymagań tych nie spełniają pytania postanowione przez skarżącego, które skupiają się wokół kwestii dotyczących tego, czy w świetle art. 11 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 14 ust. 3, art. 75 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (jedn. tekst: Dz. U. z 2015 r., poz. 469) w zw. z art. 417 § 1 k.p.c. za szkodę wynikłą z zalania gruntów rolnych wskutek nieutrzymywania w należytym stanie urządzeń melioracji wodnych podstawowych odpowiedzialny jest Skarb Państwa jako właściciel wód publicznych i tych urządzeń, czy też właściwe województwo, którego marszałek województwa realizuje - jako zadania z zakresu administracji rządowej - obowiązki w zakresie programowania, planowania, nadzorowania wykonywania i utrzymywania takich urządzeń. Problematyka ta została podjęta w wyroku z dnia 27 maja 2015 r., II CSK 480/14 (niepubl.), w którym wyjaśniono, 3 że odpowiedzialność, o której mowa, w świetle art. 417 § 1 k.c. ponosi właściwe województwo. Kolejne orzeczenie Sądu Najwyższego nie przyczyniłoby się w tym zakresie w istotnym stopniu do rozwoju prawa, co wyklucza spełnienie przez skargę kasacyjną celu publicznego, mającego dominujące znaczenie w ramach tego środka zaskarżenia. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3984 § 2 KPCart. 11 ust. 1art. 14 ust. 3art. 75 ust. 1art. 16 ust. 3art. 417 § 1 KPCart. 417 § 1 KCart. 3989 § 2 KPCart. 98 § 1art. 108 § 1art. 391 § 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy