II CSK 343/14

Sygn. akt II CSK 343/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa D. W. przeciwko M. W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Pozwany M. W. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 6 grudnia 2013 r. i zaskarżył ten wyrok w całości. Wyrok ten zapadł w wyniku wniesienia apelacji przez pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 czerwca 2012 r. (k. 241 akt), w którym zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 130.000 zł z odsetkami. W skardze kasacyjnej (k. 379 i n. akt) skarżący podnosił zarzut naruszenia art. 83 § 1 k.p.c. i art. 6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący podnosił, że w rozpoznawanej sprawie istnieją istotne zagadnienia prawne, w zakresie stwierdzenia, na kim (na powodzie czy pozwanym) ciąży obowiązek udowodnienia roszczenia co do wysokości (s. 2 skargi), a ponadto skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść uzasadnień wyroków obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej oraz zawartą w nich prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej pozwanego do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie – wbrew stanowisku skarżącego – nie występują przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Ustalenia faktyczne obu Sądów meriti nie wskazują w sposób oczywisty na to, że umowa pożyczki zawarta między stronami procesu miała charakter czynności prawnej pozornej (art. 83 § 1 k.c.). Sąd Apelacyjny dokonał też właściwego rozkładu dowodów w rozpoznawanej sprawie o zwrot udzielonej pożyczki pieniężnej (art. 6 k.c.). Pozwanego pożyczkobiorcę obciążał dowód tego, że zwrócił sumę pożyczki ponad kwotę 25.000 zł, przyznaną przez powoda (pożyczkobiorcę, s. 10-11 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]