II CSK 385/15

Sygn. akt II CSK 385/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku P. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przy uczestnictwie J. T., Skarbu Państwa - Starosty P. oraz P. […] N. Spółki Akcyjnej w W. o zasiedzenie służebności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 stycznia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania J. T. od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 2 lutego 2015 r., sygn. akt III Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od uczestnika J. T. na rzecz wnioskodawcy kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych 2 jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uczestnik postępowania J. T. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 2 lutego 2015 r. w sprawie z wniosku P. […] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. z udziałem J. T., Skarbu Państwa – Starosty P., P. […] N. Spółki Akcyjnej w W. o zasiedzenie służebności. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłankach przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Skarżący wskazał, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, gdyż istnieją uzasadnione wątpliwości, że Sąd drugiej instancji orzekł o innej rzeczy lub prawie niż objęte wnioskiem. Ponadto, zdaniem skarżącego, istnieje potrzeba wykładni przepisów dotyczących problematyki służebności przesyłu oraz służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu, które, jak stwierdza skarżący, do chwili obecnej budzą poważne wątpliwości i wywołują znaczące dla obrotu prawnego rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, jeżeli skarżący jako przesłankę uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien zagadnienie to przedstawić z przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a także wykazać, że jest to zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSCN 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl.; z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, niepubl.; z dnia 24 kwietnia 2014 r., II CSK 600/13, niepubl.). W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym, jeżeli skarżący powołuje się na przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do 3 rozpoznania, jaką jest potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, powinien wykazać, że wskazany przepis prawa, mimo że budzi wątpliwości, nie doczekał się wykładni bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć, jak też, że dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02; z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, niepubl.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07; z dnia 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08; z dnia 26 kwietnia 2012 r., III SK 43/11, niepubl.; z dnia 24 kwietnia 2014 r., II CSK 600/13, niepubl.). Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia tych wymagań. Skarżący w istocie nie przedstawił zagadnienia prawnego w powyższym rozumieniu. Wbrew twierdzeniu skarżącego, nie budzi wątpliwości orzeczenie Sądu pierwszej instancji stwierdzające nabycie przez zasiedzenie z dniem 25 marca 1986 r. służebności gruntowej przez Skarb Państwa, bowiem wniosek P. […] spółki z o. o. dotyczył także Skarbu Państwa (k. 148). Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż zachodzi potrzeba wykładni przepisów dotyczących służebności przesyłu i służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu. Wykładnia tych przepisów była wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2015 r., IV CSK 293/14, z dnia 20 stycznia 2015 r., V CSK 110/14; z dnia 18 września 2014 r., V CSK 553/13). Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, jak w sentencji pkt 2, na podstawie art. 520 § 3 k.p.c., art. 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. oraz § 7 pkt 3, § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490; zm. Dz. U. z 2015 r. poz. 617). l.n 4