II CSK 391/15

Sygn. akt II CSK 391/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa U. S. i Z. S. przeciwko Skarbowi Państwa - Staroście Z. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 stycznia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Powodowie zarzucili zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 65 k.c. oraz art. 160 k.p.a., a wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej uzasadnili potrzebą wykładni budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów przepisów art. 65 § 1 i 2 k.c. 2 w zakresie dotyczącym dopuszczalności stosowania w świetle tych przepisów dyrektywy wyrażanej łacińską sentencją clara non sunt interpretanda. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Nie została wykazana potrzeba wykładni przepisów art. 65 k.c. w zakresie dotyczącym znaczenia i dopuszczalności stosowania w świetle tych przepisów dyrektywy ograniczającej interpretację oświadczeń woli tylko do postanowień niejasnych (clara non sunt interpretanda). Przepisy art. 65 k.c. były wielokrotnie pod tym kątem objaśniane. Za ugruntowany już w orzecznictwie Sądu Najwyższego można uznać pogląd odrzucający ograniczenie wykładni oświadczeń woli tylko do postanowień niejasnych (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2014 r., V CSK 446/14 i powołane w nim orzecznictwo). Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powodów do rozpoznania. l.n