II CSK 400/13

WyrokIzba Cywilna2014-01-23

Skład orzekający: Dariusz Zawistowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność lub potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli nie zachodzą przesłanki określone w art. 398^9 § 1 k.p.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej występuje jedynie wówczas, gdy bez głębszej analizy jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, co oznacza kwalifikowaną postać naruszenia prawa. Potrzeba wykładni przepisów prawa uzasadniająca przyjęcie skargi kasacyjnej zachodzi, gdy występuje rozbieżność w orzecznictwie sądów lub poważne wątpliwości przy interpretacji przepisów, a skarżący nie przedstawił przekonującej argumentacji na poparcie tych twierdzeń.
Stan faktyczny
Powodowie domagali się zapłaty od Skarbu Państwa - Ministra Gospodarki oraz Wojewody. Sąd Apelacyjny wydał wyrok, od którego pozwany Skarb Państwa wniósł skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna zawierała wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność oraz potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 400/13 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa J. K.-W., M. K., S. K., I. L., B. M. oraz A. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Gospodarki oraz Wojewodzie […] o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego Skarbu Państwa od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z brzmieniem art. 3989§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach: - w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne - istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów - zachodzi nieważność postępowania - skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa. Skarga kasacyjna strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 listopada 2012 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność oraz potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącego podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania. Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżącego. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej 3 i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącego, związane z zarzutem naruszenia art. 5 k.c. oraz nierozpoznania istoty sprawy w zakresie zezwalającym na wydanie wyroku wstępnego, nie daje zaś podstaw. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje również podstaw do uznania, że istnieje potrzeba wykładni art. 5 k.c., w zakresie wskazanym przez skarżącego, przy uwzględnieniu, że stosownie do art. 39819 § 1 pkt 2 k.p.c. przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnia potrzeba dokonania wykładni przepisów prawa będąca następstwem rozbieżności w orzecznictwie sądów lub spowodowana poważnymi wątpliwości przy ich interpretacji. Skarżący nie wskazał w sposób przekonywający na istnienie tego rodzaju wątpliwości. Kwestia dotycząca możliwości nieuwzględnienia zarzutu przedawnienia z punkt widzenia nadużycia tego prawa była już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego i została już dostatecznie wyjaśniona. Skarżący nie przedstawił także argumentacji pozwalającej stwierdzić, że występuje rozbieżność w orzecznictwie sądów w tym zakresie. Nie wskazują na nią dostatecznie przykłady orzeczeń powołanych przez skarżącego. W judykaturze przyjmuje się bowiem, że możliwość zastosowania przepisów zawierających klauzule generalne jest uzależniona od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy, a zatem od poczynionych ustaleń faktycznych. Zależnie od tych okoliczności może być różnie oceniony przez sad wpływ zachowania się pozwanego na zachowanie terminu dochodzenia roszczenia przez powoda. Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art.3989 § 2 k.p.c.). aw es

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989§ 1 KPCart. 5 KCart. 39819 § 1 pkt 2 KPCart.3989 § 2 KPC§ 1§ 1 pkt 2§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy