II CSK 456/15

WyrokIzba Cywilna2016-02-04

Skład orzekający: Henryk Pietrzkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pozwani i interwenient uboczny mają interes prawny w zaskarżeniu orzeczenia oddalającego powództwo w całości, które jest dla nich obiektywnie korzystne?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną pozwanych i interwenienta ubocznego z powodu braku interesu prawnego w zaskarżeniu orzeczenia. Zaskarżone orzeczenie oddalające powództwo w całości jest dla skarżących obiektywnie – w sensie prawnym – korzystne, co wyklucza istnienie interesu prawnego w jego zaskarżeniu.
Stan faktyczny
Powództwo Skarbu Państwa – Starosty M. przeciwko D. B. i G. B. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym zostało oddalone w całości przez Sąd Okręgowy. Zarówno strona powodowa, jak i pozwani wraz z interwenientem ubocznym złożyli skargi kasacyjne. Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną strony powodowej, a skargę kasacyjną pozwanych i interwenienta ubocznego odrzucił.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną powodowego Skarbu Państwa i odrzucił skargę kasacyjną pozwanych i interwenienta ubocznego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 456/15 POSTANOWIENIE Dnia 4 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Starosty M. przeciwko D. B. i G. B. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanych – H. L. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lutego 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej, oraz skargi kasacyjnej pozwanych i interwenienta ubocznego od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt II Ca […], 1. przyjmuje skargę kasacyjną powodowego Skarbu Państwa, 2. odrzuca skargę kasacyjną pozwanych i interwenienta ubocznego. UZASADNIENIE Od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 9 grudnia 2014 r. skargi kasacyjne złożyli: Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa zastępująca Skarb Państwa – Starostę M. oraz pozwani D. i G. B. wraz z interwenientem ubocznym H. L.. Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną Skarbu Państwa – Starosty M., a skargę kasacyjną pozwanych i interwenienta ubocznego odrzucił z powodu braku interesu prawnego w zaskarżeniu orzeczenia. Zaskarżone orzeczenie oddalające powództwo w całości jest dla skarżących obiektywnie – w sensie prawnym – korzystne. Sąd Najwyższy nie podzielił stanowiska wyrażonego w skardze kasacyjnej, że interes publiczny, w rozumieniu przyjętym w uchwale 2 składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., III CZP 88/2013 (OSNC 2014 nr 11, poz. 108), wymaga rozpoznania wniesionej przez nich skargi kasacyjnej. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [l.n]

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy