II CSK 477/12

Sygn. akt II CSK 477/12 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie ze skarg A. G. i I. R. przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Ł., Gminy Ł., i innych o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Powiatowego z dnia 28 maja 1960 r., z wniosku Skarbu Państwa z udziałem S. G. i J. G. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie oraz o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Powiatowego z dnia 7 marca 1960 r. z wniosku Skarbu Państwa z udziałem S. G. i J. G. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej skarżącego A. G. od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 31 stycznia 2012 r., odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie A. G. na postanowienie częściowe Sądu Rejonowego z dnia 3 października 2011 r., którym odrzucona została skarga A. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Powiatowego z dnia 28 maja 1960 r. W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego A. G. podniósł zarzuty naruszenia art. 407 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu nieprocesowym uregulowana została w art. 5191 k.p.c. W sprawach z zakresu prawa rzeczowego złożenie tego środka zaskarżenia dopuszczalne jest w odniesieniu do wymienionych w art. 5191 § 1 k.p.c. orzeczeń sądu drugiej instancji - postanowienia co do istoty sprawy, postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie, chyba że co innego wynika z przepisu szczególnego, a zwłaszcza z § 4 tego przepisu. Przewidziany art. 5191 k.p.c. katalog orzeczeń, od których można wnieść skargę kasacyjną jest wyczerpujący. Postanowienie Sądu Okręgowego nie należy do tej kategorii orzeczeń, ponieważ nie jest postanowieniem orzekającym co do istoty sprawy, czyli merytorycznym, rozstrzygającym kwestie merytoryczne ani postanowieniem w przedmiocie odrzucenia wniosku, czy też umorzenia postępowania. Nie ma również podstaw do obejmowania pojęciem odrzucenia wniosku odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, ponieważ odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji - art. 406 k.p.c. oraz do warunków formalnych przewidzianych dla pozwu (wniosku) - art. 409 k.p.c., mające także odpowiednie zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym, stosownie do art. 13 § 2 k.p.c., nie przewiduje zrównania tej skargi z pozwem lub wnioskiem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2008 r., III CZ 26/08, niepubl.). Postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania stanowi bowiem orzeczenie o charakterze procesowym, odnoszącym 3 się do dopuszczalności nadzwyczajnego środka prawnego, zmierzającego do uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia. Stwierdzenie niedopuszczalności kwestionowania tego postanowienia sądu drugiej instancji skargą kasacyjną skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 3986 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., na co wskazują także ugruntowane poglądy Sądu Najwyższego (por. postanowienia z dnia 19 marca 2002 r., II CZ 166/01, niepubl.; z dnia 11 stycznia 2006 r., III CZ 103/05, niepubl.; z dnia 12 czerwca 2008 r., III CZ 26/08), podzielone w rozpoznawanej sprawie. Z powyższych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 i 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.