II CSK 492/16

Sygn. akt II CSK 492/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa K. N. przeciwko A. J. o ustalenie i wydanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] adwokatowi A. W. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym; 3. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Powódka - K. N. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 grudnia 2015 r., w którym oddalono apelację powódki wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 16 lutego 2015 r. W wyroku tym oddalono powództwo powódki obejmujące żądanie o nakazanie pozwanej A. J. wydania rzeczy osobistych po zmarłym ojcu powódki, stanowiących ruchomości znajdujące się w mieszkaniu zamieszkałym przez ojca (art. 1029 § 1 k.c.). Żądanie ewentualne obejmowało równowartość takich ruchomości. W skardze kasacyjnej powódki podnoszono zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 328 § 2 k.p.c. oraz art. 316 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca wywodziła, że złożona skarga „jest oczywiście uzasadniona z uwagi na niezrealizowanie funkcji rozpoznawczej i kontrolnej w toku postępowania przeprowadzonego przez Sąd Apelacyjny”. Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku, a także wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść rozległego uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego, treść skargi kasacyjnej, zawartą w nim prawną argumentację dotyczącą wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania a także treść odpowiedzi pozwanej na skargę kasacyjną powódki (k. 425 i n.; t. IV akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o wydanie przedmiotów należących do spadku po zmarłym (art. 1029 § 1 k.c.), nie zachodzi - wbrew odmiennemu stanowisku skarżącej - przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Nie można bowiem przyjąć, że wniesiona skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona i że przemawia za tym jakoby niezrealizowanie funkcji rozpoznawczej oraz kontrolnej postępowania prowadzonego przez Sąd Apelacyjny. Oba Sądy meriti dokonały szczegółowych ustaleń faktycznych, wychodząc z trafnego założenia, że ciężar udowodnienia tego, jakie ruchomości objęte pozwem należały wyłącznie do spadkodawcy 3 (ojca powódki) w chwili jego śmierci i znajdowały się w mieszkaniu przy ul. B. (s. 16 - 17 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Postępowanie dowodowe w tej sprawie było prowadzone pod kątem wskazania wspomnianego statusu ruchomości pozostawionych przez zmarłego spadkodawcę, a Sąd pierwszej instancji odpowiednio weryfikował dowody oferowane przez stronę powodową. Co więcej, w ocenie Sądu Apelacyjnego, postępowanie takie przeprowadzone zostało wnikliwie i wyczerpująco (s. 16 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 2 k.p.c. i § 3, § 8 i § 16 ust. 4 rozporządzenia MS z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801 ze zm.). Nieobciążenie powódki kosztami postępowania kasacyjnego nastąpiło z powodów przewidzianych w art. 102 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zwolnienie powódki od kosztów sądowych w całości, k. 383, t. II akt sprawy). jw l.n