II CSK 507/17

Sygn. akt II CSK 507/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku R. R. przy uczestnictwie D. R. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W świetle tej regulacji, cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może, bowiem oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jednocześnie przypomnieć należy, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i jego rolą nie jest korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. to jest występowanie istotnego zagadnienia prawnego i oczywistą zasadność skargi kasacyjnej. Co do zagadnienia prawnego to skarżący żadnego nie sformułował, ale wskazał na trzy wątpliwości powstałe, jego zdaniem, w sprawie, przy czym żadna z tych wątpliwości we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wbrew treści art. 3984 § 2 k.p.c., nie została uzasadniona; ich uzasadnienia należy dopatrywać się w uzasadnieniu podstaw kasacyjnych. Powołany przepis nakłada na skarżącego obowiązek zamieszczenia w skardze kasacyjnej uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania i chodzi tu o samodzielne, odrębne od uzasadnienia podstaw kasacyjnych, uzasadnienie tych przesłanek, o których była mowa na wstępie, właśnie z uwagi na wskazane funkcje jakie pełnią jakie pełnią i etap postępowania kasacyjnego, na jakim podlegają badaniu. Dodać należy, że uzasadnienie wskazujące na wystąpienie przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i uzasadnienie podstaw kasacyjnych mogą być zbieżne, jednakże zbieżność ta nie zwalnia skarżącego od obowiązku uzasadnienia wskazywanej 3 przesłanki, tym bardziej, że, jak twierdzi skarżący, w sprawie występuje istotne zagadnienia prawne. Przy braku przedstawienia we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wyczerpującej argumentacji jurydycznej dotyczącej przesłanki zagadnienia prawnego oraz nieprzedstawienia okoliczności wskazujących wystarczająco na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 §2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. i § 2 pkt 7 i § 4 ust. 1 pkt 8 oraz § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804) ze zmianą wynikającą z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1667). aw jw