II CSK 563/06

Sygn. akt II CSK 563/06 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa Z. W. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Skarbu Państwa oraz Wojewodzie […] o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lutego 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 kwietnia 2006 r., odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny uwzględnił w części apelację powoda i zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego zasądzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 39.000 zł wraz z odsetkami. W pozostałej części powództwo oddalił. Strona powodowa zaskarżyła to rozstrzygnięcie skargą kasacyjną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W paragrafie pierwszym art. 3984 k.p.c. ustawodawca skatalogował odrębnie w czterech punktach konstrukcyjne elementy każdej skargi kasacyjnej, a więc cechy istotne (kreatywne) tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, podkreślając zarazem w ten sposób rangę tychże elementów. Skarga kasacyjna powinna zatem zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Brak któregokolwiek z kreatywnych elementów nie podlega naprawieniu w trybie art. 130 § 1 k.p.c., a więc skarga kasacyjna dotknięta takim nieusuwalnym brakiem podlegała odrzuceniu a limine. Skarga kasacyjna powoda nie spełnia jednego z tych wymagań, nie zawiera bowiem uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c. Jego spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Ponadto, w uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. 3 Powód powołał się jedynie na „oczywiste pokrzywdzenie”, bez głębszego uzasadnienia tej kwestii. Nawet gdyby uznać, że użycie przez powoda tego sformułowania ma w istocie wypełnić treść ustawowej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w postaci jej oczywistej zasadności (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), to i tak nie sposób przyjąć, iż wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania spełnia ustawowe wymaganie. W razie powołania się na przesłankę wskazaną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., powód powinien bowiem przytoczyć argumenty świadczące, jego zdaniem, o tym, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Pojęcie „oczywistości” mieści się w sferze obiektywnej i łączy się z powinnością wykazania, że podniesione zarzuty naruszenia wskazanych przepisów są zasadne prima facie, a zatem nawet bez dokonywania głębszej analizy tekstu tych przepisów i bez doszukiwania się ich znaczenia. Tymczasem powód zaniechał przedstawienia jakiejkolwiek argumentacji na poparcie postawionej tezy o oczywistości naruszenia prawa przez Sąd drugiej instancji. Skarga kasacyjna powoda nie zawiera uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, dotknięta jest zatem nieusuwalnym brakiem, skutkującym jej odrzuceniem zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 k.p.c. db