II CSK 573/14

Sygn. akt II CSK 573/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. przy uczestnictwie U. M. o orzeczenie zakazu określonego w art. 373 i n. prawa upadłościowego i naprawczego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt VIII Ga […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń nie satysfakcjonujących stron. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie ujawniły się przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. okoliczności przemawiające za przyjęciem skargi do rozpoznania. Skarb Państwa - Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w S., reprezentowany w postepowaniu kasacyjnym przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 13 lutego 2014 r. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W ocenie Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa istotne zagadnienie prawne sprowadza się do pytania: „czy przepis art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 9 marca 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze, ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. nr 53, poz. 434) wyłącza możliwość orzeczenia zakazu prowadzenia działalności gospodarczej także w przypadku, gdy termin do ustanowienia tego zakazu otworzył się na nowo wskutek oddalenia wniosku wierzyciela o ogłoszenie upadłości dłużnika”. Powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga wskazania problemu o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygniętego w dotychczasowym orzecznictwie i wymagającego pogłębionej wykładni (por. postanowienie Sądu 3 Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436). Istotne zagadnienie prawne nie występuje, jeżeli Sąd Najwyższy w kwestii nim objętej wyraził już pogląd, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu. W skardze kasacyjnej sformułowano zagadnienie, które zostało już rozstrzygnięte w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2012 r. II CSK 463/11 (OSNC-ZD 2013, nr 1, poz. 19), w którym wyjaśniono, że po nowelizacji chwilą decydującą, w świetle art. 6 ust. 3 ustawy nowelizującej, dla ustalenia, czy możliwe jest jeszcze skuteczne wystąpienie o pozbawienie prawa prowadzenia działalności gospodarczej jest stan istniejący przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej. W postanowieniu wyjaśniono nadto, że „ustawodawca utrwalił ten stan stwierdzając, że niemożność orzeczenia zakazu w owym czasie decyduje, że nie może być on już orzeczony”. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n