II CSK 579/13

WyrokIzba Cywilna2014-04-11

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, która powołuje się na oczywistą zasadność i odwołuje się do wcześniejszych wypowiedzi Sądu Najwyższego w kwestii stosowania art. 419 k.c., może zostać przyjęta do rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli nie przedstawiono w niej przekonywujących argumentów prawnych uzasadniających, że wskazane kwestie stosowania art. 419 k.c. mogą być uznane za zagadnienia istotne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi, bez przedstawienia argumentów na rzecz jej ewidentności, nie spełnia wymagań art. 3984 § 2 k.p.c. i nie może stanowić podstawy do przyjęcia skargi do rozpoznania.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego oddalającego jego powództwo o zapłatę przeciwko Skarbowi Państwa. Skarga kasacyjna powoływała się na istotność zagadnienia prawnego oraz oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciążył powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 579/13 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa E. W. przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie (…) o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 kwietnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej nie została w sposób przekonywający uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., ponieważ skarżący nie przedstawił dostatecznych argumentów prawnych mających przekonać, że wskazane kwestie stosowania art. 419 k.c., będące przedmiotem licznych wcześniejszych wypowiedzi Sądu Najwyższego, mogą być obecnie uznane za zagadnienia „istotne” w rozumieniu tego nieobowiązującego już przepisu. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się do wcześniej wymienionych przesłanek, i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej 2 analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania. Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. es

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 419 KCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 102 KPC§ 1 pkt 1§ 1 pkt 4§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy