II CSK 579/16

Sygn. akt II CSK 579/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa G. S. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń [...] Spółce Akcyjnej w W. i J. B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji "W." Spółki Akcyjnej w W. od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 11 lutego 2016 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od pozwanego Towarzystwa Ubezpieczeń [...] S.A. w W. na rzecz powódki kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Wyrokiem z dnia 11 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Ł. oddalił apelacje pozwanych J. B. i Towarzystwa Ubezpieczeń [...] S.A w W. od wyroku Sądu Rejonowego w Ł. uwzględniającego powództwo G. S. o zapłatę. Wyrok Sądu Okręgowego zaskarżyło pozwane Towarzystwo Ubezpieczeń […] S.A. W skardze kasacyjnej opartej na obu ustawowych podstawach skarżący zarzucił naruszenie art. 822 § 1 oraz art. 436 w zw. z art. 435 k.c., art. 415 w zw. z art. 822 k.c., art. 328 § 2 k.p.c., art. 233 § 1 i art. 385 k.p.c. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadniał jej oczywistą zasadnością z powodu naruszenia art. 436 w zw. z art. 435 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznaje skargi kasacyjnej ze względu na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na wykazaniu przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, które ma charakter oczywisty, rażący, jest widoczne bez potrzeby głębszej analizy stosunku prawnego oraz bez sprawdzania oceny dowodów. Jest to więc stan rzeczy widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Chodzi o wypadki, w których bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Ocena skargi kasacyjnej w ramach przedsądu odbywa się na podstawie analizy jego ustawowych przesłanek bez badania, czy podstawy skargi są usprawiedliwione. Sąd Najwyższy jest przy tym związany ocena faktyczną i dowodową sprawy przyjętą w zaskarżonym wyroku. Nie może więc odnieść skutku wywód wniesionej skargi kasacyjnej uzasadniający wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., którego punktem odniesienia jest stan faktyczny odmienny od ustalonego w zaskarżonym wyroku, kwestionowany w ramach zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., którego dopuszczalność wyłącza art. 398 § 3 kpc. Skarżący wiąże bowiem oczywisty charakter naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 436 § 1 w zw. z art. 435 k.c. z uprzednim wyeliminowaniem odpowiedzialności 3 pozwanego J. B. za spowodowanie zdarzenia wyrządzającego szkodę na podstawie art. 415 k.c. przypisanej mu - jak uznaje - w konsekwencji błędnej oceny dowodów. W sprawie nie zachodzi nieważność postepowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c., art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.). jw l.n