II CSK 582/16

WyrokIzba Cywilna2017-02-24

Skład orzekający: Iwona Koper

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna może zostać przyjęta do rozpoznania, jeśli powód nie wykazał, że jest ona oczywiście uzasadniona, mimo powołania się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący nie wykazał, że jest ona oczywiście uzasadniona. O wystąpieniu tej przesłanki można mówić jedynie wówczas, gdy zasadność skargi na tle jej podstaw jest na tyle widoczna i niewątpliwa, że może być stwierdzona bez konieczności przeprowadzenia głębszej analizy sprawy oraz podstaw skargi. Skarżący, powołując się na tę przesłankę, musi przedstawić argumenty uzasadniające jej kwalifikowany charakter, a nie tylko argumentację uzasadniającą zarzuty wypełniające podstawy skargi.
Stan faktyczny
Powód L. D. wniósł pozew o wydanie i zapłatę. Sąd Rejonowy oddalił powództwo. Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda. Powód wniósł skargę kasacyjną, powołując się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 582/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa L. D. przeciwko T. F. o wydanie i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 lutego 2016 r., sygn. akt XV Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; przyznaje radcy prawnemu K. S. od Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w P. tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu kasacyjnym kwotę 1200 (jeden tysiąc dwieście) zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług; nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację powoda L. D. od wyroku Sądu Rejonowego w P. oddającego powództwo o wydanie i zapłatę. W skardze kasacyjnej, powód uzasadniał wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Wnoszący skargę kasacyjną powód nie wykazał jednak, że jest ona oczywiście uzasadniona. O wystąpieniu tej przesłanki można mówić jedynie wówczas, gdy zasadność skargi na tle jej podstaw jest na tyle widoczna i niewątpliwa, że może być stwierdzona bez konieczności przeprowadzenia głębszej analizy sprawy oraz podstaw skargi (por. postanowienia SN z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.). W tym kierunku powinny zmierzać argumenty mające stanowić uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność, których w skardze nie przedstawiono. Skarżący, powołując się na tę przesłankę poprzestał bowiem na przytoczeniu argumentacji uzasadniającej zarzuty wypełniające podstawy skargi, które na tym etapie postępowania nie podlegają merytorycznej kontroli Sądu Najwyższego, nie uzasadnił natomiast ich kwalifikowanego charakteru. 3 W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c., art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.). jw l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 102art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1 pkt 4§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy