II CSK 633/13

Sygn. akt II CSK 633/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa "T." Spółki Akcyjnej z siedzibą w P. przeciwko E. Spółce Akcyjnej z siedzibą w P. o nakazanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 maja 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł swój wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 3 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest to zagadnienie nowe i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.). Zagadnienie sformułowane przez skarżącego opierało się na założeniu, że roszczenia z art. 222 § 2 k.c. oraz roszczenie o ustanowienie służebności przesyłu z art. 3051 k.c. mają charakter roszczeń wobec siebie konkurencyjnych a uznanie jednego z nich stanowi przeszkodę dla uznania drugiego. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący korzysta z gruntu w sposób odpowiadający treści służebności przesyłu oraz że nie została ustanowiona służebność przesyłu, dlatego zagadnienie wskazane przez skarżącego nie ma bezpośredniego związku z zaskarżonym rozstrzygnięciem. Odnosząc się do potrzeby dokonania wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości oraz wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, trzeba odnotować, że przywołane przez skarżącego orzeczenie Sądu Najwyższego zapadło na tle odmiennego stanu faktycznego. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2011 r., III CZP 43/11 (OSNC 2012, nr 2, poz. 18) dotyczyła roszczenia odszkodowawczego, które ze swej natury odnosi się do sytuacji, w której nie można już skorzystać z roszczenia wynikającego z art. 222 § 2 k.c. i ma na celu ustalenie 3 ekwiwalentu pieniężnego za nieodwracalne zmiany zachodzące w przedmiocie własności. Nie została wreszcie wykazana przesłanka nieważności postępowania, mająca wynikać z braku możliwości obrony swoich praw, gdyż została ona oparta na argumentach polemicznych wobec oceny wniosków i środków dowodowych, dokonanej przez Sąd drugiej instancji. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]