II CSK 652/14

WyrokIzba Cywilna2015-05-28

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien przyjąć do rozpoznania skargę kasacyjną, gdy strona skarżąca powołuje się na potrzebę zakreślenia uniwersalnych granic stosowania art. 5 Kodeksu cywilnego i wskazuje na rozbieżności w orzecznictwie, które wynikają z indywidualnych okoliczności faktycznych?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli strona skarżąca nie przedstawiła argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o "istotności" sformułowanych zagadnień prawnych ani o istnieniu potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni wskazanych przepisów. Wskazywanie na potrzebę zakreślenia uniwersalnych granic stosowania art. 5 k.c. nie jest istotnym zagadnieniem prawnym, ponieważ o subsumpcji tego przepisu przez sąd przesądzają zindywidualizowane okoliczności każdego stanu faktycznego. Rozbieżność orzeczeń w kwestii możliwości stosowania art. 5 k.c. jest naturalną konsekwencją dokonania swobodnej oceny przez sąd w okolicznościach konkretnego stanu faktycznego.
Stan faktyczny
Miasto Łódź wniosło skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi w sprawie o zapłatę. Strona powodowa powołała się na przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej wskazujące na istotność zagadnień prawnych oraz potrzebę wykładni przepisów. Skarga dotyczyła m.in. stosowania art. 5 Kodeksu cywilnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od strony powodowej solidarnie na rzecz pozwanych kwotę 2700 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 652/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa Miasta Łódź - Urzędu Miasta Łodzi przeciwko J. N. i D. N. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I ACa 1460/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej solidarnie na rzecz pozwanych kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia. Chociaż strona skarżąca powołała się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., to nie przedstawiła argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanych zagadnień, ani o istnieniu potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni wskazanych przepisów. Wskazywanie na potrzebę zakreślenia uniwersalnych granic stosowania art. 5 k.c., nie jest istotnym zagadnieniem prawnym, ponieważ o subsumpcji tego przepisu przez sąd przesądzają zindywidualizowane okoliczności każdego stanu faktycznego. Również dwa wskazane orzeczenia SN nie są dowodem istnienia w orzecznictwie sądowym poważnych wątpliwości i rozbieżności interpretacyjnych art. 5 k.c.; a rozbieżność orzeczeń w kwestii możliwości stosowania art. 5 k.c. jest naturalną konsekwencją dokonania swobodnej oceny przez sąd w okolicznościach konkretnego stanu faktycznego. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie mają charakteru uniwersalnego. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. 3 O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oaz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 461).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 1art. 5 KCart. 3989 § 2 KPCart. 98 § 1§ 1 pkt 1§ 2§ 1§ 6 pkt 6§ 13 ust. 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy