II CSK 658/16

WyrokIzba Cywilna2017-03-09

Skład orzekający: Maria Szulc

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przedsiębiorstwo przesyłowe, które posadowiło urządzenia przesyłowe na nieruchomości, ma obowiązek aktualizowania zmian własnościowych tej nieruchomości, a jeśli nie realizuje tego obowiązku, czy jest to podstawą do niestosowania wobec niego domniemania dobrej wiary z art. 7 k.c. w kontekście zasiedzenia służebności przesyłu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawione zagadnienie prawne nie spełnia kryteriów istotnego zagadnienia prawnego wymagającego rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. Stwierdzono, że brak aktualizacji zmian własnościowych przez przedsiębiorstwo przesyłowe nie stanowi samoistnej podstawy do niestosowania domniemania dobrej wiary, a kluczowe są konkretne okoliczności faktyczne sprawy wskazujące na usprawiedliwione przekonanie posiadacza o nienaruszaniu prawa własności.
Stan faktyczny
Wnioskodawca, przedsiębiorstwo przesyłowe, złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w S. o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie służebności przesyłu. Wnioskodawca argumentował, że brak obowiązku aktualizacji zmian własnościowych nieruchomości przez przedsiębiorstwa przesyłowe powinien wpływać na stosowanie domniemania dobrej wiary. Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził koszty postępowania kasacyjnego od wnioskodawcy na rzecz uczestników.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 658/16 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku G. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przy uczestnictwie W. J. i K. J. o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza na rzecz uczestników od wnioskodawcy kwotę 240,- (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.). Zarówno sformułowane zagadnienie prawne dotyczące problemu, czy na przedsiębiorstwach przesyłowych, które posadowiły na nieruchomościach urządzenia przesyłowe ciąży obowiązek aktualizowania zmian własnościowych zachodzących w stosunku do tych nieruchomości i czy fakt nierealizowania tego obowiązku jest podstawą do niestosowania wobec nich domniemania istnienia dobrej wiary określonej w art. 7 k.c., jak i argumentacja wnioskodawców powołana w uzasadnieniu wniosku nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła omawiana przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie stanowi bowiem istotnego zagadnienia prawnego taki problem prawny, którego rozstrzygnięcie nie miałoby żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w stanie faktycznym ustalonym przez Sąd drugiej instancji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP, nr 15 - 16, poz. 243). Zasadniczą podstawą rozstrzygnięcia w zakresie przesłanki dobrej wiary posiadacza nie było 3 stwierdzenie, że wnioskodawca ma obowiązek aktualizowania zmian własnościowych, lecz uznanie, że konkretne okoliczności stanu faktycznego nie dają podstawy do przyjęcia, iż wnioskodawca ingerując w prawo własności Gminy Miasta S. w zakresie odpowiadającym służebności gruntowej pozostawał w usprawiedliwionym przekonaniu o nienaruszaniu tego prawa. Ponadto w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie brak jest wywodów uzasadniających istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc zagadnienia prawnego cechującego się nowością oraz dotychczas niewyjaśnionego i nierozwiązanego w orzecznictwie - budzącego zatem wątpliwości kwalifikowane a nie zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy. Z tych względów orzeczono na podstawie art. (3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 520 § 3 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 5 pkt 3 i § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015, poz. 1800). jw l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 1art. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 7 KCart. 13 § 2 KPCart. 520 § 3art. 108 § 1art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1§ 2§ 1 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy