II CSK 669/13

Sygn. akt II CSK 669/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa I. C. D. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" w S. o stwierdzenie nieważności uchwały ewentualnie o uchylenie uchwały bądź uznanie uchwały za nieskuteczną, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych. 2 UZASADNIENIE W związku ze skargą kasacyjną powódki I. D. wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 kwietnia 2013 r. zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego i oddalającego powództwo zważyć należy, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, lecz ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa przez sądy oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej, implikuje poddanie jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących ją do przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca oparła na naruszeniu przepisów prawa materialnego, tj. art. 24 § 3 i 4 oraz art. 32 § 2 prawa spółdzielczego, nie wykazując jednak w sposób należyty, a więc w drodze wyodrębnionego wywodu prawnego, potrzeby wypowiedzi Sądu Najwyższego odnoszącej się do kwestii prawnych związanych z wykładnią tych przepisów. Nie wykazała także, aby w sprawie zaistniało istotne zagadnienie prawne dotyczące powyższych regulacji. Nie zarzuciła ponadto nieważności postępowania przez Sądem Apelacyjnym w […] lub oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. aw