II CSK 7/10

WyrokIzba Cywilna2010-04-16

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o zapłatę czynszu dzierżawnego jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o czynsz dzierżawny, zgodnie z art. 398^2 § 2 pkt 1 k.p.c. Jeśli przedmiotem sporu jest żądanie zapłaty kwoty stanowiącej czynsz dzierżawny, wyłączona jest dopuszczalność skargi kasacyjnej, niezależnie od kwalifikacji umowy przez strony lub sądy niższych instancji.
Stan faktyczny
Gmina M. pozwała J. K. o zapłatę, a J. K. wniósł pozew wzajemny przeciwko Gminie M. o zapłatę. Spór dotyczył zapłaty wynikającej z umowy z dnia 10 kwietnia 2003 r., którą strony i sądy niższych instancji kwalifikowały jako umowę dzierżawy. J. K. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną J. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego i zasądził od niego na rzecz Gminy M. kwotę 1800 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 7/10 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa Gminy M. przeciwko J. K. o zapłatę oraz z powództwa wzajemnego J. K. przeciwko Gminie M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego J. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanego J. K. na rzecz powodowej Gminy M. kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z mocy art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. w sprawach m.in. o czynsz dzierżawy. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku jednoznacznie wynika, że zarówno strony sporu wielokrotnie nazywały łącząca je umowę z dnia 10 kwietnia 2003 r. umową dzierżawy, jak również taką jej kwalifikację zaaprobowały Sądy obu instancji. W tej sytuacji żądanie przez powódkę zapłaty kwoty w wysokości stanowiącej wartość 2 przedmiotu zaskarżenia dowodzi, że przedmiotem sprawy jest domaganie się od pozwanego zapłaty czynszu dzierżawnego, co z mocy art. 3982 § 2 pkt 1 stanowi o istnieniu negatywnej przesłanki przedmiotowej, wyłączającej dopuszczalność skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. i art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3982 § 2 pkt 1 KPCart. 3982 § 2 pkt 1art. 3986 § 3 KPCart. 3986 § 2 KPCart. 98 § 1 KPCart. 99 KPC§ 2 pkt 1§ 3§ 2§ 1§ 6 pkt 6§ 12 ust. 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy