II CSK 711/14

WyrokIzba Cywilna2015-06-12

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna może być oparta na twierdzeniu o istotności zagadnienia prawnego, jeśli jej uzasadnienie sprowadza się do dążenia do uzyskania aprobowanej przez skarżącego wykładni przepisów prawa?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że skarżący nie przedstawili argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanych zagadnień prawnych. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, które zmierza do uzyskania oczekiwanej przez skarżących wykładni przepisów, nie jest równoznaczne z wystąpieniem istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy domagali się ustanowienia drogi koniecznej. Uczestnicy postępowania wnieśli skargę kasacyjną od postanowień Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od uczestników solidarnie na rzecz wnioskodawców kwotę 120 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 711/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku R. O. i A. O. przy uczestnictwie M. T. i G. T. o ustanowienie drogi koniecznej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania od postanowień Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt V Ca 58/14, V Ca 59/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestników solidarnie na rzecz wnioskodawców kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia ma na celu – w interesie publicznym – ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia. Chociaż skarżący uczestnicy powołali się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to nie przedstawili argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanych zagadnień. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie zmierza do uzyskania oczekiwanej i aprobowanej przez skarżących wykładni art. 145 § 1 k.c., co nie jest równoznaczne z wystąpieniem istotnego zagadnienia prawnego, o czym świadczy struktura normy prawnej art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., odróżniająca poszczególne przesłanki. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z ar.t 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz na podstawie § 7 pkt 3 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 490).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 1art. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 145 § 1 KCart. 3989 § 2 KPCart. 520 § 3 KPC§ 1 pkt 1§ 1§ 2§ 3§ 7 pkt 3§ 12 ust. 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy