II CSK 747/14

WyrokIzba Cywilna2015-06-17

Skład orzekający: Dariusz Dończyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne dotyczące uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, w szczególności w zakresie wykazania istnienia istotnego zagadnienia prawnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący nie spełni wymogów określonych w art. 398^4 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Oznacza to konieczność wykazania istnienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, albo nieważności postępowania lub oczywistej zasadności skargi. Samo powołanie się na istnienie zagadnienia prawnego wymaga jego właściwego sformułowania i wykazania jego istotności oraz znaczenia dla praktyki sądowej i rozstrzygnięcia sprawy.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Kaliszu w sprawie o ustanowienie służebności przesyłu. Wnioskodawczyni wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, opierając się na przesłance istnienia zagadnienia prawnego. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 747/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku K. K. przy uczestnictwie E. Spółki Akcyjnej w G. oraz Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Kalisza o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II Ca 223/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Określone w art. 3984 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wnioskodawczyni K. K. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 26 czerwca 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Powołanie się przez skarżącego na istnienie takiego zagadnienia wymaga sformułowania tego zagadnienia oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych i istotności zagadnienia z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało a ponadto skarżący powinien wykazać, że zagadnienie to jest istotne, a jego rozstrzygnięcie będzie miało ważne znaczenie dla praktyki sądowej oraz dla rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, nie publ. oraz z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNCP 2006, nr 15-16, poz. 243). Skarżąca, powołując się na istnienie w sprawie zagadnień prawnych, nie sformułowała go w sposób właściwy, ani nie wykazała, aby wskazane zagadnienie miały znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Dokonując tej oceny, Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, że przedmiotem postępowania było ustanowienie służebności przesyłu, w której jedynie podniesiono zarzut zasiedzenia służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu. Możliwość zasiedzenia tego rodzaju służebności oraz jej charakter zostały 3 jednoznacznie wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. uchwały Sądu Najwyższego z dnia z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13, OSNC 2013, nr 12, poz. 139 oraz z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 31/13, BSN 2013, nr 6, poz. 5). Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 2art. 13 § 2 KPCart. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1art. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 39813 § 1art. 3989 § 2§ 2§ 1§ 1 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy