II CSK 772/18

Sygn. akt II CSK 772/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku M. K. przy uczestnictwie S. K. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 października 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 19 lipca 2018 r., sygn. akt IV Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności. Wedle skarżącego oczywista zasadność dotyczy wybranych zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego. 2 Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Skarga uczestnika postępowania zawiera sześć zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego, z czego dla uzasadnienia wniosku o jej oczywistej zasadności powołano się na trzy z nich. Nie można jednak uznać, że w odniesieniu do któregokolwiek z nich można mówić o oczywistej zasadności. Kluczowe zarzuty skarżący kieruje co do kwestii niedopuszczalności wydania postanowienia wstępnego w sprawie o podział majątku wspólnego co do ustalenia składu majątku. Pogląd ten jest dominujący w orzecznictwo Sądu Najwyższego, ale nie stanowiło to kwestii w sprawie, w której wniesiono skargę kasacyjna. Nie budzi bowiem wątpliwości, że sąd w sprawie o podział majątku wspólnego jest uprawniony do orzekania postanowieniem wstępnym o sporach dotyczących tego, czy konkretny składnik wchodzi w skład majątku wspólnego (art. 567 § 3 w zw. z art. 618 § 2 i 3 w zw. z art. 618 § 1 k.p.c.). Jak wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego między uczestnikami istniał spór co do składu majątku wspólnego w odniesieniu do praktycznie wszystkich jego składników. Tym samym zarzut naruszenia przez Sąd przepisów o postanowieniach wstępnych nie może być uznany za oczywiście uzasadniony, wobec rozstrzygnięcia tych właśnie sporów w odniesieniu do 29 składników majątku. Z treści postanowienia nie wynika także, że rozstrzygniecie o tych elementach jest jednocześnie wyczerpującym ustaleniem składu majątku. Nie sposób także przyjąć oczywistej zasadności skargi w odniesieniu do zarzutów dotyczących naruszenia art. 382 w zw. z art. 386 § 6 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. w odniesieniu do niewykonania przez ten Sąd wskazań co do dalszego toku postępowania zawartych w kasatoryjnym wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 21 czerwca 2017 r. w odniesieniu do dowodu z przesłuchania strony (uczestnika). W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd Okręgowy wyraźnie wskazał dlaczego nie było możliwe przesłuchanie uczestnika przez Sąd pierwszej instancji. Wynikało to z nieusprawiedliwionego niestawiennictwa uczestnika na posiedzeniu sądowym, mimo uprzedniego odroczenia posiedzenia w tym celu i mimo wniosku pełnomocnika uczestnika o przeprowadzenie przesłuchania. 3 Również zarzut naruszenia przez Sąd Okręgowy art. 380 k.p.c. polegający na nierozpoznaniu zawartych w apelacji wniosków o kontrolę postanowień dowodowych Sądu Rejonowego nie może być uznany za oczywiście zasadny. Sąd Okręgowy dokonał oceny tego wniosku na stronach 23 i 24 uzasadnienia wskazując, że do oddalenia wniosków doszło w wyniku uznania ich za zmierzające jedynie do przedłużenia postępowania (art. 217 § 3 k.p.c.). Ocena ta została przez Sąd Okręgowy wyjaśniona w uzasadnieniu, a więc nie można mówić o nierozpoznaniu zgłoszonego wniosku. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). as] jw