II CSK 792/16

Sygn. akt II CSK 792/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku V. Spółki Akcyjnej z siedzibą w P. przy uczestnictwie W. P. o stwierdzenie nabycia służebności przesyłu przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 maja 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawcy kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. 2 Uczestnik postępowania zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 5 lipca 2016 r. naruszenie art. 172 § 2 w związku z art. 176 § 1, art. 3054 k.c. i art. 21 Konstytucji oraz naruszenie art. 172 § 2 w związku z art. 176 § 1, art. 3054 k.c. i art. 2 Konstytucji, a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił, po pierwsze, występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: dopuszczalności stwierdzenia zasiedzenia służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu z zaliczeniem na poczet upływu wymaganego do zasiedzenia terminu nie tylko czasu posiadania służebności przez posiadacza, na którego rzecz zasiedzenie następuje, ale i - na podstawie art. 176 k.c. - czasu posiadania służebności przez poprzednika prawnego, oraz, po drugie, potrzebą wykładni przepisów dotyczących zasiedzenia w kontekście art. 21 Konstytucji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Zagadnienie wskazane przez uczestnika nie wykazuje takich cech. Brak argumentów sprzeciwiających się stosowaniu art. 176 k.c. także do zasiedzenia służebności przesyłu, jak i zasiedzenia, w okresie przed 3 sierpnia 2008 r., służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu. Jeżeli chodzi o potrzebę wykładni przepisów o zasiedzeniu w zgodzie z Konstytucją, to oczywiście skarżący ma rację, że przepisy o zasiedzeniu stanowią wyjątek od konstytucyjnej zasady ochrony własności, ale jest to wyjątek mający umocowanie w Konstytucji (art. 21 ust. 2, 31 ust. 3 i 64 ust. 3). Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postepowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c. w związku z § 5 pkt 3 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015.1804 ze zm.). 3 jw