II CSK 81/09

WyrokIzba Cywilna2009-05-07

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna może być oparta na zarzutach dotyczących wadliwego ustalenia stanu faktycznego lub oceny dowodów, a także czy uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania musi precyzyjnie wskazywać na istotne zagadnienie prawne?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, wskazując na niedopuszczalność zarzutów dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów, zgodnie z art. 398³ § 3 k.p.c. Ustalenie wartości majątku wspólnego stanowi ustalenie faktyczne, a ocena opinii biegłych mieści się w zakresie oceny dowodów. Ponadto, skarga nie zawierała wymaganego uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, ograniczając się jedynie do formalnego wskazania na istnienie istotnego zagadnienia prawnego bez sprecyzowania jego treści.
Stan faktyczny
W sprawie dotyczył podział majątku wspólnego. Wnioskodawczyni złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego. Skarga kasacyjna zawierała zarzuty dotyczące wadliwego ustalenia stanu faktycznego i oceny dowodów przez Sąd meriti, a także nieprecyzyjne uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 81/09 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku M.Ś. przy uczestnictwie J.Ś. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 maja 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 października 2008 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie W niniejszej sprawie istnieją dwa powody uzasadniające odrzucenie skargi kasacyjnej. Przede wszystkim w skardze w istocie zarzuca się wadliwe ustalenie stanu faktycznego i wadliwą ocenę dowodów dokonaną przez Sąd meriti. Skarżący wskazuje bowiem, że Sąd niewłaściwie zastosował art. 211 k.c. przez to, że samodzielnie ustalił wartość majątku, a nie na podstawie ustaleń biegłych. Tymczasem, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Kwestia zaś ustalenia wartości majątku wspólnego stanowi ustalenie faktyczne dokonywane przez Sąd. Danie wiary lub nie opiniom biegłym mieści się z kolei w zakresie oceny dowodów. W konsekwencji zarzuty postawione w skardze kasacyjnej są niedopuszczalne. Poza tym w skardze brak jest uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Formalnie pozór takiego uzasadnienia jest, ponieważ skarżący wskazuje, że na tle sprawy istnieje istotne zagadnienie prawne co do wykładni art. 211 k.c. Skarga nie zawiera jednak wskazania, na czym ta istotność miałaby polegać, a uzasadnienie skargi ogranicza się uzasadnienia jej podstaw, a nie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Orzecznictwo Sądu Najwyższego wyraźnie precyzuje, na czym ma polegać uzasadnienie przyjęcia skargi do rozpoznania. Uzasadnienie zawarte w niniejszej skardze jest tylko formalnym uzasadnieniem, a w istocie można przyjąć, że skarga wyłącznie stawia wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i wskazuje przesłankę na rzecz uwzględnienia takiego wniosku – istnienie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. W żaden jednak sposób nie spełnia to wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Odpowiedź na skargę została w niniejszej sprawie wniesiona po upływie terminu ustawowego.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 211 KCart. 3983 § 3 KPCart. 3984 § 1 pkt 3 KPC§ 3§ 1 pkt 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy