II CSKP 2193/22

WyrokIzba Cywilna2024-01-19

Skład orzekający: Kamil Zaradkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Sądu Najwyższego wydane przez sędziego powołanego w trybie budzącym wątpliwości konstytucyjne, jest czynnością prawną wywołującą skutki prawne?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że czynność oznaczona jako postanowienie Sądu Najwyższego z 13 stycznia 2023 r., II CSKP 2193/22, jest czynnością pozorną niewywołującą skutków prawnych na mocy art. 190 ust. 1 Konstytucji RP. Sąd uznał, że czynność ta została dokonana przez osobę, której powołanie budzi wątpliwości konstytucyjne, co skutkuje koniecznością pominięcia dokonanej przez nią czynności.
Stan faktyczny
Skarb Państwa - Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krakowie i Wojewoda Małopolski wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Sprawa dotyczyła powództwa Parafii w Ł. o przywrócenie własności nieruchomości, przyznanie nieruchomości zamiennej lub zapłatę. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy stwierdził, że postanowienie z 13 stycznia 2023 r. jest czynnością pozorną niewywołującą skutków prawnych i pozostawił pismo "Wniosek i Oświadczenie" z 5 stycznia 2023 r. w aktach sprawy bez dalszych czynności.

Pełny tekst orzeczenia

II CSKP 2193/22 POSTANOWIENIE 19 stycznia 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz na posiedzeniu niejawnym 19 stycznia 2024 r. w Warszawie na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krakowie i Wojewody Małopolskiego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 19 lipca 2021 r., I ACa 318/18, w sprawie z powództwa Parafii w Ł. przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krakowie i Wojewodzie Małopolskiemu o przywrócenie własności nieruchomości ewentualnie o przyznanie nieruchomości zamiennej, ewentualnie o zapłatę, 1. stwierdza z urzędu, że czynność oznaczona jako postanowienie Sądu Najwyższego z 13 stycznia 2023 r., II CSKP 2193/22, jest czynnością pozorną niewywołującą mocą art. 190 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej skutów prawnych (wyroki Trybunału Konstytucyjnego: z 23 lutego 2022 r., P 16/19; z 2 czerwca 2020 r., P 13/19), a ponadto dokonaną przez osobę, w odniesieniu do której okoliczności towarzyszące powołaniu, tj. postępowanie przed Krajową Radą Sądownictwa przeprowadzone z rażącym naruszeniem podstawowych norm konstytucyjnych (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 czerwca 2017 r., K 5/17), a także postępowanie po powołaniu (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20), skutkują koniecznością pominięcia dokonanej przez tę osobę II CSKP 2193/22 2 czynności (art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 29 § 4 a contrario ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., o Sądzie Najwyższym), 2. pozostawia pismo "Wniosek i Oświadczenie" z 5 stycznia 2023 r. w aktach sprawy bez żadnych dalszych czynności. [ał]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 190 ust. 1art. 48 § 1 pkt 5 KPCart. 29 § 4§ 1 pkt 5§ 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy