II CSKP 539/24

II CSKP 539/24 POSTANOWIENIE 8 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk na posiedzeniu niejawnym 8 lipca 2026 r. w Warszawie na skutek skargi kasacyjnej A.K. i K.K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 8 listopada 2022 r., I ACa 370/22, w sprawie z powództwa A.K. i K.K. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o zapłatę, 1. umarza postępowanie kasacyjne; 2. znosi wzajemnie koszty postępowania kasacyjnego; 3. przekazuje wniosek powodów o zwrot połowy opłaty uiszczonej od skargi kasacyjnej do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie. UZASADNIENIE Powodowie A.K. i K.K. wnieśli do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 8 listopada 2022 r. (sygn. akt I ACa 370/22), wydanego w sprawie o zapłatę przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.. Wniesiona skarga kasacyjna została przyjęta do rozpoznania postanowieniem Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2024 r. (sygn. akt I CSK 1081/23), po czym sprawie nadano dalszy bieg pod sygnaturą II CSKP 539/24. II CSKP 539/24 2 W piśmie z 20 maja 2026 r. pełnomocnik powodów, informując o zawarciu przez strony 6 maja 2026 r. porozumienia kompensacyjnego, którego przedmiotem było zakończenie sporu wynikającego z umowy będącej podstawą pozwu, cofnął w całości skargę kasacyjną oraz wniósł o wzajemne zniesienie między stronami kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, a także o zwrot połowy opłaty uiszczonej od skargi kasacyjnej. Pełnomocnik powodów potwierdził nadanie odpisu pisma przesyłką poleconą do pełnomocnika pozwanego. Po wpływie pisma zarządzono zawiadomienie pełnomocników stron o wyznaczeniu sędziego sprawozdawcy do rozpoznania sprawy II CSKP 539/24 i po doręczeniu zawiadomień i bezskutecznym upływie terminu do zgłoszenia wniosku, o którym mowa w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, Sąd Najwyższy skierował sprawę na posiedzenie niejawne 8 lipca 2026 r. w celu wydania orzeczenia w związku z cofnięciem skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wobec cofnięcia skargi kasacyjnej przez powodów, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową, która wiąże sąd i nie podlega jego następczej kontroli. Skutkuje ono koniecznością umorzenia postępowania (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97; z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16 oraz z 9 października 2013 r., V CSK 444/12). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 104 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 oraz art. 39821 k.p.c. Cofnięcie skargi kasacyjnej nastąpiło w związku z zawarciem przez strony porozumienia kompensacyjnego. Treść porozumienia nie została przedłożona, a strony nie złożyły zgodnych oświadczeń co do rozliczenia kosztów postępowania kasacyjnego. Wprawdzie w odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o zasądzenie od powodów solidarnie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, jednak po cofnięciu skargi kasacyjnej nie zgłosił sprzeciwu wobec wniosku powodów o wzajemne zniesienie kosztów postępowania. Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej nastąpiło w wyniku II CSKP 539/24 3 porozumienia stron, a brak jest podstaw do przyjęcia, że strony uzgodniły odmienny sposób rozliczenia kosztów, zastosowanie znajduje art. 104 k.p.c., przewidujący wzajemne zniesienie kosztów procesu. W razie cofnięcia środka zaskarżenia w wyniku porozumienia stron, sąd stosuje odpowiednio art. 104 k.p.c., znosząc koszty wzajemnie, jeżeli strony nie postanowiły inaczej (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 17 grudnia 2015 r., I PK 67/15, z 11 grudnia 2024 r., II CSKP 568/23, z 28 sierpnia 2025 r., II CSKP 240/23 oraz z 23 października 2025 r., I CSK 2266/24). W zakresie wniosku powodów o zwrot połowy opłaty uiszczonej od skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy uwzględnił znajdujący się w aktach sprawy dowód jej uiszczenia (k. 588), pochodzący z Oddziału Finansowego Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Ponieważ opłata została pobrana przez ten Sąd, wniosek o jej częściowy zwrot przekazano do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie, stosownie z art. 200 § 14 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz art. 80a w zw. z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1228). (A.G.) [SOP]