II CSKP 896/24

II CSKP 896/24 POSTANOWIENIE 28 marca 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk na posiedzeniu niejawnym 28 marca 2025 r. w Warszawie na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 7 listopada 2022 r., V ACa 925/22, w sprawie z powództwa S.B. i K.B. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie, 1) umarza postępowanie kasacyjne; 2) zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2717 (dwa tysiące siedemset siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia odpisu niniejszego postanowienia pozwanemu do dnia zapłaty; 3) oddala wniosek powodów o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego ponad kwotę wskazaną w punkcie 2 (drugim) niniejszego postanowienia; 4) wniosek pozwanego o zwrot części opłaty sądowej od skargi kasacyjnej przekazuje do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku. UZASADNIENIE II CSKP 896/24 2 Pozwany Bank S.A. z siedzibą w W. wniósł do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 7 listopada 2022 r., sygn. akt V ACa 925/22 wydanego w sprawie o zapłatę i ustalenie. W piśmie z 27 września 2024 r. pełnomocnik skarżącego zawarł oświadczenie o cofnięciu wniesionej skargi kasacyjnej oraz wniósł o umorzenie postępowania. Jednocześnie wniósł o zwrot części opłaty od skargi kasacyjnej na wskazany rachunek bankowy. W piśmie z 7 października 2024 r. powodowie wnieśli o zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów łącznie (ewentualnie solidarnie) zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 4 050 zł, na podstawie § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2018 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych zważywszy na fakt, że pełnomocnik powodów w postępowaniu kasacyjnym nie zastępował powodów w postępowaniu apelacyjnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową, która wiąże sąd i nie podlega jego następczej kontroli; dokonanie tej czynności powoduje konieczność umorzenia postępowania (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97, z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16 oraz z 9 października 2013 r., V CSK 444/12). Wobec oświadczenia pozwanego o cofnięciu skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego wywołanych wniesieniem skargi orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 11, 3 i 4 w zw. z art. 99 k.p.c., art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz przepisów § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1935), uwzględniając złożony skutecznie przez powodów wniosek o zasądzenie tych kosztów (w odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz podtrzymany w piśmie z 7 października 2024 r.). Zasądzone II CSKP 896/24 3 koszty obejmują również opłatę skarbową uiszczoną od udzielonego pełnomocnictwa procesowego przez powodów w postępowaniu kasacyjnym (k. 753). W przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej stronę inicjującą postępowanie przed Sądem Najwyższym należy uznać za stronę przegrywającą sprawę. Wniosek powodów o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego ponad kwotę wskazaną w punkcie 2 (drugim) niniejszego postanowienia, tj. ponad kwotę 2 717 zł został oddalony. Należy zauważyć, że pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu Z.P. (k. 70) 19 maja 2020 r., obejmujące postępowanie przed sądami powszechnymi, nie zostało przez powodów skutecznie cofnięte. Pełnomocnik pozostawał zatem ustanowiony do działania w sprawie do końca postępowania przed Sądem drugiej instancji, a okoliczności tej nie zmienił fakt udzielenia przez powodów 21 września 2022 r. (k. 608) kolejnego pełnomocnictwa dla radcy prawnego P.Z., bowiem wraz z udzieleniem tego pełnomocnictwa procesowego przez powodów nie cofnięto pełnomocnictwa procesowego udzielonego wcześniej radcy pr. Z.P. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, że ustanowiony przez powodów pełnomocnik, którego zakres pełnomocnictwa procesowego obejmował także postępowanie apelacyjne, faktycznie podejmował w tym postępowaniu czynności procesowe w imieniu swoich mandantów, czy też podejmował je jedynie drugi z pełnomocników ustanowiony przez powodów. Jedynie w sytuacji, w której pełnomocnik ustanowiony zostanie przez stronę w celu reprezentacji w postępowaniu kasacyjnym, który zarazem nie był pełnomocnikiem strony w postępowaniu apelacyjnym, właściwą dla rozliczenia kosztów procesu, obejmujących także koszy zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika, będzie stawka minimalna, określona w powołanym § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w wyższym procencie (75%) stawki minimalnej przewidzianej dla sprawy tego rodzaju. Natomiast w przedmiocie przekazania Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku do rozpoznania wniosku pozwanego o zwrot części opłaty od skargi kasacyjnej, uwzględniając załączony do akt sprawy dowód uiszczenia opłaty od skargi na rachunek tego Sądu z Oddziału Finansowego (k. 732), orzeczono na podstawie art. 200 § 14 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 oraz art. 80a w zw. z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. II CSKP 896/24 4 a ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz.U. 2024 r., poz. 959). Do rozpoznania tego wniosku właściwy jest sąd, który pobrał daną opłatę. (J.C.) [r.g.]